«Ποτέ δεν επιθύμησα να γίνω αρεστός στους πολλούς. Αφ' ενός, δεν κάθισα να μάθω τι αρέσει στους πολ

«Ποτέ δεν επιθύμησα να γίνω αρεστός στους πολλούς. Αφ' ενός, δεν κάθισα να μάθω τι αρέσει στους πολ
«Ποτέ δεν επιθύμησα να γίνω αρεστός στους πολλούς. Αφ' ενός, δεν κάθισα να μάθω τι αρέσει στους πολλούς·κι αφ' ετέρου, τα όσα ήξερα εγώ βρίσκονταν μακριά από τη δική τους αντίληψη». Επίκουρος: (341 π.Χ. - 270 π.Χ.)

Παρασκευή, 7 Ιουνίου 2013

Έξωδιαστασιακός χώρος. Ο "κόσμος" πέρα απ’ τις "αισθήσεις"

Εδώ και αρκετά χρόνια, ακούω, διαβάζω και μελετώ όπως και οι περισσότεροι από τους αναγνώστες, για την ζωή πέρα από το δικό μας πλανήτη… για εξωγήινη νοημοσύνη και για επισκέπτες από το διάστημα… Τον τελευταίο καιρό όμως, η κατάσταση αυτή έχει ξεπεράσει κάθε όριο φαντασίας, αγγίζοντας την ομαδική παράκρουση… Εδώ μέσα μάλιστα, αρκετά από τα σχόλια ήδη αναφέρονται σε αυτό που συζητιέται με ένταση και αγωνία έξω, στο διαδίκτυο, σε βιβλία, σε παρέες, σε κοινωνικούς σχηματισμούς, ακόμη και σε υπό ίδρυση εκκλησιαστικά σχήματα. Για το λόγο αυτό σήμερα, αποφάσισα να σας πάρω να κάνουμε ένα ταξίδι.
Ένα ταξίδι πέρα από τον αισθητό κόσμο που γνωρίζουμε, έτσι ώστε να προσπαθήσουμε να αρχίσουμε να αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα από μια διαφορετική οπτική… Με στόχο να μπορέσουμε στο τέλος να βάλουμε κάποια πράγματα σε μια σειρά τέτοια, η οποία θα μας απαλλάξει σιγά-σιγά από εμμονές και φόβους που έχουν μπει στη σκέψη μας και αδυνατούν να ξεκολλήσουν από εκεί… Εμμονές, οι οποίες δείχνουν να έχουν μπει μέσα στη συνείδησή μας με τέτοιο τρόπο ώστε να μας αφήνουν να χειραγωγούμαστε από όποιον αντιλαμβάνεται το αδύνατο αυτό σημείο μας… Την ολική υποβολή μας σε θέση παντελούς αδυναμίας…

Διότι αυτό συμβαίνει… Οι περισσότεροι, για λόγους που μέρα με την ημέρα θα σας γίνονται περισσότερο γνωστοί, αφήσατε τον Εαυτό σας, να μπει σε μια θέση αδυναμίας τέτοια, που τώρα σας φαίνεται αδύνατο να μπορέσετε να αναλάβετε την ευθύνη της ζωής σας, αφήνοντας τη δυνατότητα αυτή, σε κάποια άλλα όντα, υπερφυσικά, εξωγήινα και θεϊκά… Πριν ξεκινήσουμε λοιπόν το ταξίδι μας, σας λέω ότι σήμερα θα βγούμε εντελώς από τα σώματά μας… και ο λόγος που θα το κάνουμε είναι για να απαλλαγούμε για λίγο από τις αισθήσεις μας… Τις πέντε αυτές αισθήσεις μας, που ο σκοπός τους είναι να αλλοιώνουν την πραγματική εικόνα που υπάρχει από πίσω και να μας παρουσιάζουν όλο αυτό που αισθανόμαστε σαν πραγματικό, μόνιμο και αισθητό κόσμο…
Για να το κάνουμε όμως αυτό, θα πρέπει να πάμε πέρα από την τρίτη διάσταση… Όχι όμως στην τέταρτη, ούτε στην πέμπτη μιας και οι δύο αυτές ανήκουν στο αόρατο μέρος του αισθητού μας κόσμου… Σήμερα θα κάνουμε ένα νοητικό άλμα και θα περάσουμε σε χώρους πέρα από αυτόν…  Θα μπούμε μέσα στο Αιθερικό, θα διαπεράσουμε τις διαστάσεις και θα φτάσουμε στο ενεργειακό πεδίο πέρα από το χώρο της 5ης διάστασης, έτσι ώστε να έχουμε θέαση σε όλο το σύμπαν… Και από τη θέση αυτή, θα αρχίσουμε να πλησιάζουμε το πλανητικό μας σύστημα… Το πλανητικό σύστημα που στη συνείδηση του σύμπαντος, φέρει το όνομα του κεντρικού του άστρου… του ήλιου του… Που στη συνείδησή μας είναι καταγεγραμμένο σαν «Απόλλων» κι ας αποφεύγουν όλοι να του δώσουν αυτό το όνομα πλέον σήμερα…
 


 
Ναι αγαπητέ αναγνώστη… Σήμερα θα ακολουθήσουμε τη διαδρομή που ακολουθεί ο Εαυτός μας, η ψυχή μας, πλησιάζοντας το πλανητικό σύστημα που ζουν τα σώματά μας Το πλανητικό μας σύστημα, το οποίο κανονικά θα μπορούσε να φέρει το όνομα Απόλλων συνολικά, λαμβάνοντας το όνομά του, από το όνομα του ήλιου του… του κεντρικού του ενεργειακού πυρήνα… Για να αρχίσουμε να επικοινωνούμε, θα πρέπει πρώτα να διαγράψετε από τη μνήμη σας ότι εικόνα έχετε για το σύμπαν μας… Τα πάντα… Διότι όλα αυτά που έχετε, είναι ότι έχουν καταγράψει οι αισθήσεις σας γι αυτό… Έχετε δηλαδή τις πληροφορίες μέσα από το σώμα σας, το οποίο είναι μέρος και κύτταρο ενός πλανήτη… Ενός πλανήτη μάλιστα εντελώς ιδιόμορφου όπως θα δείτε… Η νέα εικόνα που σας καλώ να αποκτήσετε για λίγο σε αυτό το ταξίδι, είναι πρώτα απ όλα του αιθερικού πεδίου. Του πεδίου «φορέα» των πεδίων…
Είσαστε λοιπόν ο Εαυτός σας, η ψυχής σας, ένα μικρό ενεργειακό πεδίο που εκπορεύεται και πηγάζει από την πηγή των πάντων με την οποία επικοινωνείτε συνεχώς… Επικοινωνείτε, όχι μόνο με την πηγή σας όμως αλλά με τα πάντα στο σύμπαν… και ταξιδεύετε προς την περιοχή που βρίσκεται η γη, ο πλανήτης μας… Λίγο πιο έξω από τον κόσμο μας όμως υπάρχουν και οι άλλες διαστάσει όπως η έβδομη η οποία είναι για το σύμπαν που υπάρχουμε η διάσταση της αρχειακής-πληροφορίας… Κάτι σαν ένα σκληρό δίσκο του δικού μας σύμπαντος… Από εδώ λαμβάνουμε όλοι τις πληροφορίες για τα αρχεία των δημιουργημάτων… Όσα γνωρίζουμε και όσα αγνοούμε για τις ιδιότητες και τη φύση όλων όσων δημιουργούνται εδώ βρίσκονται… Όλα τα αρχεία –πληροφορίες, οι οποίες συγκεντρώνονται εδώ με σκοπό να αξιοποιούνται τόσο από την πηγή όσο και από τους «δημιουργούς»… Ένας ενεργειακός χώρος ο οποίος είναι δυνητικά προσβάσιμος σε όλους…

Η θέαση από εδώ λοιπόν, περιλαμβάνει τα πάντα όσων βρίσκονται στις μικρότερες διαστάσεις… Έτσι έχουμε την ευκαιρία να στραφούμε προς το χώρο που ζούμε σαν σώματα και να τον αντιληφθούμε αστραπιαία ολόκληρο… Μόνο που εδώ, θα κάνουμε λίγη ώρα να τον περιγράψουμε… Το πεδίο λοιπόν που αντιλαμβάνεστε για ολόκληρο το ηλιακό μας σύστημα, είναι ενιαίο και αμοιβαία αλληλεπιδράσιμο… Όλοι αυτοί οι πλανήτες που εμείς βλέπουμε με τα τηλεσκόπια μίλια μακριά ο ένας από τον άλλον, μέσα στο αιθερικό είναι ένα όλον… και για να αρχίσουμε να προσδιορίζουμε κάθε ένα ξεχωριστά θα πρέπει σχεδόν να εισέλθουμε μέσα σε κάθε πεδίο, το οποίο όμως είναι πάντα αναμεμειγμένο με τα των υπόλοιπων πλανητών και ποτέ οριοθετημένο με αποστάσεις κενού όμως το αισθανόμαστε εμείς με τις αισθήσεις μας…
Η ψυχή, δηλαδή ο Εαυτός μας, μπορεί να έχει θέαση από το επίπεδο εκείνο που συζητάμε, ή να μπει μέσα σε κάθε πεδίο (πλανήτη) και να αλληλεπιδράσει δυναμικά μαζί του σαν μέρος του… Αν το κάνει όμως αυτό, πρέπει να περάσει μέσα του και να «φορέσει» ένα ενεργειακό κάλυμμα, μέσα από το οποίο θα αντιληφθεί το σύμπαν… Τι συμβαίνει δηλαδή… Εμείς, θεωρούμε, ότι οι κάτοικοι κάθε πλανήτη πέρα από τη Γη, έχουν πυκνά και υλικά σώματα περίπου όπως τα δικά μας… Έτσι παρουσιάζονται από τους περισσότερους… Περίεργα μεν σώματα με διάφορα σχήματα, αλλά σώματα με μορφή… Για παράδειγμα οι ερπετοειδείς σαν ερπετά ή οι Ολύμπιοι σαν άνθρωποι ή περίπου έτσι…

Όμως η εικόνα που έχουμε για αυτά, παράγεται μονάχα από τις αισθήσεις που υπάρχουν στη γη… Οι αισθήσεις δηλαδή που γνωρίζουμε εμείς σαν όραση, αφή, όσφρηση, ακοή και γεύση, είναι ιδιότητες του γήινου σώματος μονάχα… Το έχετε ποτέ σκεφτεί αυτό; Διότι ο κάθε πλανήτης έχει εντελώς διαφορετικές ιδιότητες πεδίου και εντελώς διαφορετικές αισθήσεις, το σύνολο των οποίων στο σύμπαν είναι άπειρο… Για παράδειγμα ας πούμε, στον πλανήτη Άρη, η αίσθηση της γεύσης είναι άγνωστη… Μπορεί να υπάρχει όμως η (ανάλογη) αίσθηση της ανάφλεξης ή στον Ερμή η (ανάλογη) της σύναψης που σε μας είναι χωρίς νόημα και για αυτό ανύπαρκτες… Στον κάθε πλανήτη δηλαδή, οι αισθήσεις που μπορεί να έχει ένα σώμα είναι εντελώς διαφορετικές από κάποιον άλλον…
Και φυσικά η φύση και οι ιδιότητες του ίδιου του σώματος είναι τόσο διαφορετικές που ακόμη κι αν μας τα έδειχνε κάποιος, θα ήταν δύσκολο να τα «δούμε», μιας και θα ήταν δύσκολο να τα αναγνωρίσουμε σαν τέτοια… Αυτό σημαίνει ότι για παράδειγμα στον Άρη, τα σώματα θα μπορούσε να φέρουν μια εντελώς διαφορετική μορφή η οποία να μοιάζει σε μας, ας πούμε, με σφαιρίδια… Για να έρθει όμως ένα τέτοιο ον από τον Άρη εδώ, θα πρέπει πρώτα να «βγάλει» το εκεί σώμα του και ερχόμενο εδώ να «φορέσει» ένα άλλο διαφορετικό, το οποίο να είναι συμβατό με του δικού μας πλανήτη… Διότι το κάθε πλανητικό «σώμα» της κάθε οντότητας, μπορεί να υπάρχει σαν τέτοιο, μόνο στο ενεργειακό πεδίο του συγκεκριμένου πλανήτη στον οποίο υπάρχει… Όπως και το δικό μας σώμα των ανθρώπων… Μπορεί να υπάρχει μονάχα κοντά και μέσα στο ενεργειακό πεδίο της γης…
 


 
Για να αρχίσει να γίνεται κατανοητό όλο αυτό εδώ θα πρέπει να προσθέσω στη συζήτηση την επιστήμη της αστρολογίας, η οποία για λόγους που έχουμε προαναφέρει σε άλλα άρθρα, έχει αποκοπεί από την συνολική αστρονομία ως περιττή… Όμως η έννοια του «μηδέν άγαν» είναι αυτό ακριβώς… Η θεώρηση κάθε πληροφορίας ως μη περιττής… Διότι ενώ η αστρονομία εξετάζει τη φύση των άστρων από τους φυσικούς νόμους της Γης, η αστρολογία τα αντιλαμβάνεται ως ενεργειακά πεδία… αλλά εξοστρακισμένη όπως είναι από την επίσημη επιστήμη, παραμένει φιμωμένη και αόρατη, ανίκανη να μας δώσει τις απαραίτητες πληροφορίες οι οποίες θα μας βοηθήσουν να συνάψουμε μια ολοκληρωμένη σκέψη…
Όμως θα ήταν πραγματικά σημαντικό να ρωτούσατε έναν αστρολόγο να σας δημιουργήσει ένα αστρολογικό χάρτη για κάποιον κάτοικο του πλανήτη Άρη… Διότι τότε, θα αναγκαζόταν να αναλογιστεί την επίδραση της Γης πάνω του…  Διότι οι περισσότεροι από μας πια, έχουμε κάποιες πληροφορίες για τη φύση των πλανητών στο ζώδιό μας… Όσο και να το αρνούμαστε, όλοι καταλαβαίνουμε σε γενικότητες τι σημαίνει η επίδραση του Κρόνου, ή του Δία ή του ανάδρομου Ερμή στις ζωές μας… Και αυτό το κάνουμε διότι κάποιος μας είπε για τις ιδιότητες του κάθε πλανήτη… Αλήθεια όμως, υπάρχει κάποιος αστρολόγος που να έχει διερωτηθεί για την επίδραση του δικού μας πλανήτη στους άλλους δίπλα… Αμφιβάλω… διότι για να το κάνει αυτό, θα πρέπει να το δει από το επίπεδο του αιθερικού και όχι το σώματός μας…

Μπορείτε να σκεφτείτε δηλαδή, πως μπορεί να μοιάζει η γη μας από μια περιοχή σαν εκεί έξω; Για να σας βοηθήσω, ο πλανήτης μας είναι ο πλανήτης της πύκνωσης… Η πύκνωση δηλαδή είναι για τη Γη, ότι η επικοινωνία για τον Ερμή… Η πύκνωση που έχει σχέση με την έλξη και την απώθηση… ιδιότητες που εκτός του αισθητού κόσμου, κρατούν τον πλανήτη μας εντελώς «μη αισθητό»… Η ψυχή δηλαδή, στην ενεργειακή περιοχή του πλανητικού μας συστήματος αλλά έξω από τον πλανήτη μας, αντιλαμβάνεται τη Γη σαν κάτι ενεργειακά αόρατο… «μη υπάρχον»… τίποτε… Διότι η ενεργειακή έλξη και απώθηση, τον αφαιρεί εντελώς από το πεδίο σαν πληροφορία… Η πύκνωση της ενέργειας είναι τόση, που τον εξαφανίζει σαν ενεργειακή θέση… Και το ενεργειακό αρνητικό που δημιουργεί, εξισορροπείται από την ισοδύναμη απώθηση, όπου στο τέλος τον κάνει ενεργειακά «μη υπαρκτό». Κατανοεί τώρα ο αναγνώστης τι εννοούμε, όταν λέμε τόσο καιρό τον πλανήτη μας «μη υπαρκτό»; Εννοούμε, ότι από εκεί έξω, πριν μπει μέσα στο χώρο του η κάθε ψυχή, τον αντιλαμβάνεται σαν να μην υπάρχει…
Και τότε; Πως καταλαβαίνει τελικά ότι κάτι υπάρχει εκεί και αποφασίζει να μπει και να ενσαρκωθεί σε σώμα; Πως αντιλαμβάνεται η ψυχή την ύπαρξη ενός μη υπάρχοντος κόσμου, αλλά αποφασίζει να συμμετέχει σε αυτόν; Αγαπητέ αναγνώστη, αν έχεις διαβάσει τα άρθρα μου και τις αναρτήσεις, τότε θα έχεις καταλάβει στο σημείο αυτό, ότι η ψυχή το μόνο που αντιλαμβάνεται έτσι ώστε να αποφασίσει να μπει μέσα στον κόσμο μας, είναι την παρουσία των άλλων ψυχών… Χωρίς να μπορεί να τον αντιληφθεί ως πληροφορία, επικοινωνεί με τις ψυχές που υπάρχουν μέσα του ενσαρκωμένες… Αντιλαμβάνεται ότι στο σημείο του ενεργειακού χώρου, υπάρχει ένας αόρατος χώρος, όπου μέσα του υπάρχουν ψυχές… Πως το αντιλαμβάνεται αυτό; Από το αρχείο της δυαδικότητας και της αλληλεπίδρασης επικοινωνεί με τους «άλλους» που βρίσκονται μέσα… «Βλέπει» ενεργειακά τον εσωτερικό τους πόνο, το φόβο, τα πάντα όσα μπορούν να μεταφραστούν σε εκείνη με ενεργειακό τρόπο… και αποφασίζει ελεύθερα να μπει…

Κάθε ένας όμως που αποφασίζει να μπει στον ενεργειακό χώρο του πλανήτη Γαία, για να μπορέσει να αντιληφθεί τι συμβαίνει μέσα του, θα πρέπει να «ντυθεί» με ένα υλικό σώμα… Ένα σώμα που παίζει το ρόλο σκάφανδρου επικοινωνίας… Κάθε υλική μορφή δηλαδή, με κεφάλι, πόδια, κλπ αποτελεί σώμα που χρειάζονται οι ψυχές ή τα ατομικά ενεργειακά πεδία για να επικοινωνήσουν με τον αισθητό πια κόσμο και να προστατευθεί από το υπερβολικά «βαρύ» ενεργειακό πεδίο πύκνωσης… Από τη στιγμή που «φοράνε» οι ψυχές το σώμα, ο κόσμος μετατρέπεται αυτόματα από «μη αισθητό» σε «αισθητό»… Όλα όσα πριν αντιλαμβανόταν σαν ενεργειακά πεδία πάνω στο γενικό πλέγμα του αιθερικού, τώρα τα βλέπει και τα αισθάνεται ξεχωριστά σαν μορφές πυκνωμένες σε ύλη που ανάμεσά τους υπάρχει κενό… Αυτόματα όμως χάνει και την αίσθηση της έννοιας της «ψυχής» και «Εαυτού»που είχε και αρχίζει να αναπτύσσει τις γνωστές πια πεποιθήσεις…
Έτσι εισέρχεται μέσα και αρχίζει να ζει τις ζωές της… Όμως, η «βύθιση» μέσα στο «χρόνο» δημιουργεί ταυτόχρονα όλες τις ζωές που θα ζήσει… Δηλαδή ενώ σε μας φαίνονται γραμμικά, η μία μετά την άλλη, που ίσως να μεσολαβούν και χρόνια αρκετά ή αιώνες μεταξύ τους, η ψυχή, τις δημιουργεί στην τέταρτη διάσταση παράλληλα… Όλες μαζί ταυτόχρονα για εκείνη… Για να το αντιληφθείτε αυτό που σας λέω, θα σας δώσω ένα παράδειγμα… Έστω ότι βρίσκεστε σε ένα παραλιακό σημείο και κοιτάτε το ηλιοβασίλεμα για ένα περίπου λεπτό… Ύστερα, σας ζητώ να γράψετε ένα κείμενο όπου να περιγράψετε όλες τις σκέψεις και τα συναισθήματα που βιώσατε καθώς το παρατηρούσατε… ένα κείμενο που να περιέχει 1000 περίπου λέξεις… Πόση ώρα λέτε να κάνετε; Ίσως και μία ώρα μέχρι να το ολοκληρώστε… Το ίδιο συμβαίνει με τις ζωές μας… Μόλις η ψυχή «βυθιστεί» στην πέμπτη και στη συνέχεια στην τέταρτη διάσταση, δημιουργεί αυτόματα όλο το φάσμα της ζωής της εδώ…

Για τα σώματα όμως είναι διαφορετικά… Διότι μόλις εισχωρήσει στον αισθητό κόσμο και φορέσει το σώμα της, αυτό θα της παραχωρήσει μερικά χρόνια γραμμικής ζωής και ύστερα είναι αναγκασμένη να γυρίσει σελίδα και να συνεχίσει σε καινούριο σώμα που σε μας φαίνεται καινούργια ζωή και μετά πάλι τα ίδια… Ενώ δηλαδή σε μας φαίνεται να περνά από ζωή σε ζωή γραμμικά, η ψυχή τις ζει ταυτόχρονα όλες, αλληλεπιδρώντας με όλες… Θα σας δώσω ένα παράδειγμα… Πάρτε πέντε μικρά φλιτζανάκια του καφέ και γεμίστε τα με νερό διαφορετικής θερμοκρασίας το κάθε ένα… Το ένα 4ο C, το άλλο 10ο C, 30ο C, 55ο C και 80ο C… δηλαδή από παγωμένο μέχρι πολύ καυτό… Τώρα σχηματίστε με αυτά ένα μικρό κύκλο και βυθίστε ταυτόχρονα μέσα σε κάθε ένα, τα πέντε δάκτυλά σας του δεξιού σας χεριού… ένα δάκτυλο σε κάθε φλιτζανάκι ταυτόχρονα την ίδια στιγμή… Τι θα σας συμβεί;  Κάθε δάκτυλο να νοιώσει εντελώς διαφορετική θερμοκρασία το κάθε ένα, εσείς όμως θα νοιώσετε το ολικό και ενιαίο σύνολο της βύθισης… Κάθε δάκτυλο στο παράδειγμά μας είναι και μια διαφορετική ζωή μας μια διαφορετική εμπειρία… Το χέρι όμως ολόκληρο, είναι ο δικός μας Εαυτός. Καταλαβαίνω ότι είναι σχεδόν αδύνατο να το αντιληφθείτε πως συμβαίνει, αλλά θα πρέπει να θυμηθείτε, ότι η τέταρτη διάσταση είναι ενιαία… Είναι όλα εκεί, είναι ο χωρικός χρόνος και μονάχα εμείς, δηλαδή τα σώματά μας τα αντιλαμβανόμαστε σαν ξεχωριστές στιγμές του γραμμικού χρόνου…
 
 
 
Αν υποθέσουμε λοιπόν, ότι κάποιος από μας που ζει στο σήμερα του 2013 μΧ. έχει ζήσει και στην Ατλαντίδα και τη Λεμουρία για παράδειγμα, αυτό συμβαίνει ότι ζει κι εκεί αυτή τη στιγμή παράλληλα… Τόσο παράλληλα που οι γραμμικές ζωές του επικοινωνούν με τον ίδιο Εαυτό… την ίδια ψυχή… παράλληλα… και εδώ και στην Ατλαντίδα και στη Λεμουρία (για το συγκεκριμένο παράδειγμα)…  Μπορεί να αρχίσει ο κάθε αναγνώστης να αντιλαμβάνεται τι σημαίνει όλο αυτό; Μπορεί να αναλογιστεί τώρα ο κάθε αναγνώστης τι σημαίνει αλήθεια η φράση «ενώνομαι με τον Εαυτό μου;»  Μπορεί να αντιληφθεί ο αναγνώστης την ύψιστη σημασία της αποκωδικοποίησης των πεποιθήσεων με σκοπό την ένωση του Εαυτού μας σε μια ενιαία ολότητα;» Μπορεί τώρα ο αναγνώστης μας, να κατανοήσει τι είναι αυτό που μάθαινε τόσα χρόνια με λάθος τρόπο για όλα αυτά που μιλάμε; Διότι η συνολική αυτή αντίληψη όλων όσων εκθέτουμε σε τόσα άρθρα εδώ μέσα, οδηγεί στην συνειδητοποίηση μιας εντελώς διαφορετικής εικόνας για τη ζωή και τον κόσμο από αυτή που δίδασκαν οι πνευματικές σχολές μέχρι σήμερα… Και αυτό διότι πρώτον η μέθοδος που ακολουθούσαν ήταν αδύνατον να περάσει τις πεποιθήσεις και δεύτερον χωρίς την διαπέραση αυτή, είναι αδύνατον να φτάσουμε στη σύνθεση της ψυχής σας… του Ανώτερου Εαυτού σας… Διδάσκουν αιώνες τώρα, με πολλούς τρόπους και μεθόδους για την διαδοχική αναζήτηση της κάθε ζωής, ενώ η απάντηση έρχεται μόνο μία φορά… Μονάχα μέσα από την συνάντηση με τον Εαυτό μας… 

Όμως είχαμε μείνει στην είσοδο του ενεργειακού πεδίου μας, δηλαδή της ψυχής μας, στον αισθητό κόσμο μέσα από το σώμα μας… και είδαμε ότι αυτό που ταξιδεύει στο αιθερικό, δηλαδή πέρα από την 5η διάσταση, είναι το ενεργειακό πεδίο μόνο και όχι το σώμα. Μιας και είναι αδύνατον για οποιοδήποτε «σώμα» που ζει σε κάποιο πλανήτη να εισέλθει σε άλλο κόσμο, ως έχει… Απλά αδύνατον… Κι αυτό διότι το κάθε σώμα ανήκει στο ενεργειακό πεδίο του πλανήτη του… Κι αν το πάρεις για να το μεταφέρεις έξω από τον πλανήτη, τότε το σώμα «κουβαλάει» μαζί του και την ενεργειακή του σύνδεση με τον πλανήτη στον οποίο δημιουργήθηκε… Αυτό που υπάρχει δηλαδή στον έξω-διαστασιακό χώρο, είναι μονάχα ενεργειακά πεδία και όχι υλικά σώματα και αντικείμενα… Είναι άτοπο επίσης να θεωρούμε οτιδήποτε αντίθετο διότι η έννοια του υλικού όπως το γνωρίζουμε έχει νόημα μόνο στο χώρο του δικού μας πλανήτη τη Γη… Αυτό μπορεί να φαίνεται παράξενο και εκτός φυσικών νόμων αλλά θα πρέπει επίσης να γνωρίζουμε ότι οι φυσικοί νόμοι του σύμπαντος που αντιλαμβανόμαστε, μελετούμε και μετρούμε, ισχύουν μόνο για μας εδώ μέσα… για τον αισθητό χώρο που μετρούν οι αισθήσεις μας… Ακόμη και οι κβαντικοί νόμοι, ισχύουν κατά ένα μέρος μόνο διότι αποτελούν τον ενδιάμεσο χώρο και μονάχα οι νόμοι που ισχύουν αποκλειστικά για τον χώρο πέρα της 5ης διάστασης μπορούν να γίνουν κατανοητοί στον έξω διαστασιακό χώρο που συζητάμε…
Τι σημαίνει αυτό λοιπόν; Πρώτα από όλα σημαίνει ότι οτιδήποτε υλικό κυκλοφορεί στο διάστημα και γίνεται αντιληπτό σαν μορφή και σχήμα, από εμάς εδώ, είναι μόνο γήινο… Γιατί το λέμε αυτό; Διότι οι κάτοικοι των άλλων πλανητών είναι αδύνατον να δημιουργήσουν κάτι που οι ιδιότητες, η μορφή, το σχήμα και η φύση του, έχει νόημα μόνο στον δικό μας πλανήτη… Αν αποφασίσουν να μας πλησιάσουν άλλοι πολιτισμοί, αυτό μπορεί να γίνει μόνο σε ενεργειακή μορφή … Σε μια τέτοια μορφή όμως θα τους είναι πολύ δύσκολο να εισχωρήσουν μέσα στη γη λόγω πυκνότητας της ύλης μας… Αν τελικά αποφασίσουν και το κάνουν και εισχωρήσουν μέσα στον κόσμο μας με κάποια μορφή, αυτό αυτομάτως τους καθιστά τρομερά ευάλωτους διότι κατά την διέλευση τους από την 5η και 4η διάσταση και την τελική τους είσοδο στην 3η, η ροή της συνειδητότητας τους αφαιρεί μέρος της μνήμης (πληροφορίας) την οποία όμως καταγράφει μέσα της… Φτάνουν δηλαδή τελικά εδώ, σε μια εντελώς ασταθή μορφή ή γίνονται πλάσματα της γης όπως εμείς…  Ακόμα και οι μεταβάσεις μέσω διαστασιακής (αστρικής) πύλης είναι μεταβάσεις που ελέγχονται από τη γη μιας και συμβαίνουν εντός του χώρου της 4ης διάστασης… Μια μετάβαση από την 7η διάσταση απ ευθείας στην 3η  είναι εκτός ορίων… αδύνατον να συμβεί να διαπεράσουμε μια ολόκληρη διάσταση χωρίς να επιδράσουμε με αυτή… Έξω από τον κόσμο μας φυσικά και υπάρχουν πολιτισμοί, αλλά είναι αόρατοι σε μας και βρίσκονται αποκλειστικά σε ενεργειακή κατάσταση…

Η έννοια της ύπαρξης υπερόντων δηλαδή επισκεπτών στη γη από ένα πολιτισμό ερπετοειδών ή οτιδήποτε άλλο ενός άλλου πλανήτη, είναι εντελώς άτοπη… έως αδύνατη… είναι εκτός νοήματος… Διότι παύουν να είναι υπερόντα… Από τη στιγμή που πήραν μορφή στο χώρο μας, αποτελούν είδος ανθρώπου με άλλη μορφή… δηλαδή ενός είδους ζώου το οποίο μπορεί να είναι τόσο επικίνδυνο όσο ένα λιοντάρι ή ένας βόας αλλά τίποτε περισσότερο… Αν μάλιστα αποφασίσουν να διασταυρωθούν με τους ανθρώπους, τότε αποτελούν τους γνωστούς κλώνους οι οποίοι είναι επίσης ευάλωτοι από την ανθρωπότητα… Υπάρχει όμως περίπτωση να έχουν εισέλθει ποτέ μέσα στη γη τέτοιοι πολιτισμοί; Φυσικά και υπάρχει… Από τη στιγμή που εισέλθουν όμως ξεκινούν από το μηδέν κι αυτοί… Ξεκινούν και κατασκευάζουν τεχνολογία ή φεύγουν πάλι έξω από το χώρο μας… Δηλαδή ή συμπεριφέρονται στο ανθρώπινο επίπεδο ή επιστρέφουν στο ενεργειακό… Η απάντηση στην ερώτηση αν μπορούν να μας βλάψουν από εκεί έξω, είναι «όχι χωρίς τη δική μας θέληση»…Η θεωρία ότι μπορούν να απορροφούν ενέργεια από την ανθρωπότητα είναι αληθινή; Ναι, είναι αληθινή…
Διότι η ανθρωπότητα χάνει μόνη της ενέργεια από τη διαδικασία των πεποιθήσεων και τη φοβική στάση για τα πάντα γύρω… Τότε, πως μπορεί να αλλάξει αυτή η κατάσταση; Είναι δυνατόν να μας βοηθήσει κάποιος από έξω εκεί; Είναι δυνατόν να μπουν κάποιοι πολιτισμοί και να αναλάβουν την κατάσταση ώστε να μας βοηθήσουν; Η απάντηση είναι «όχι όπως το εννοούμε εμείς»… Αυτό είναι «εκτός νομοτέλειας του χώρου» και αδύνατον να συμβεί… Διότι από τη στιγμή που κάποιος εισέλθει για να βοηθήσει τον άνθρωπο, γίνεται κι αυτός άνθρωπος και ακολουθεί όλη τη διαδικασία μέχρι να μπορέσει να κατανοήσει τι συμβαίνει… Και μόλις καταφέρει να το κάνει, αντιλαμβάνεται ότι είναι αδύνατον να συμβεί χωρίς την βούληση των άλλων… Υπάρχουν όντα που έχουν έλθει στη γη για να βοηθήσουν τις ψυχές που υπάρχουν εδώ μέσα; Φυσικά… Όλοι εσείς… Αυτός είναι ο κύριος λόγος που εισέρχεται μια νέα ψυχή μέσα… Διότι ο κόσμος αυτός γίνεται υπαρκτός και αντιληπτός, μόνο από την παρουσία των ψυχών μέσα του… Έτσι, όσοι πλησιάζουν, ή μένουν απ έξω απορροφώντας την ενέργεια που απωθείται τη στιγμή που πυκνώνει ο πλανήτης περισσότερο, η «βουτούν» μέσα για να βοηθήσουν…
 


 
Ας ανακεφαλαιώσουμε λοιπόν τι είπαμε σήμερα… Είπαμε ότι ο χώρος πέρα από την 5η διάσταση είναι καθαρά και απόλυτα ενεργειακός… Ο κάθε πλανήτης αποτελεί άλλο κόσμο και οι ψυχές μπορούν να τον επισκέπτονται ενεργειακά… Η θέαση του δικού μας πλανήτη στο αιθερικό είναι αδύνατη διότι είναι μη ανιχνεύσιμος δηλαδή μη υπαρκτός λόγω πύκνωσης και η μόνη δυνατότητα εντοπισμού του γίνεται με την παρουσία των ψυχών οι οποίες τον μεταβάλλουν σε αισθητό… Αυτός είναι και ο λόγος της «απαραίτητης» παρουσίας των ψυχών μέσα του από τις αδελφότητες όπως έχουμε πει… Το κάθε πλανητικό σύστημα είναι χώρος ανάπτυξης ψυχών και έχει όμως τις δικές του ιδιότητες και φυσικά νόμους και αισθήσεις… έτσι είναι αδύνατον κάποιο σώμα ενός πλανήτη να μεταβεί σε άλλον ως έχει… Η οποιαδήποτε μετάβαση μπορεί να γίνει μόνο έξω από τις πέντε διαστάσεις δηλαδή ενεργειακά. Η ζωή είναι μια, η οποία φαίνεται σε μας εικονικά σαν πολλές… Οι ζωές που αποφασίζουμε να ζήσουμε στον πλανήτη μας συμβαίνουν παράλληλα όλες μαζί και όχι γραμμικά όπως τις αντιλαμβανόμαστε και η αντίληψη της ένωσή τους συμβαίνει μέσα από την σύνθεση του Εαυτού μας σε μια ολοκληρωμένη ενότητα…
Τότε και μόνο τότε, κάθε ζωή που ζει ο κάθε ένας, αλληλεπιδρά με την άλλη που έζησε αυτόματα σαν μια οντότητα μέσα στο χρόνο… Οι πεποιθήσεις δηλαδή είναι το φράγμα που εμποδίζει τον άνθρωπο να συνθέσει τον Εαυτό του και να αντιληφθεί το λόγο που υπάρχει μέσα στον αισθητό κόσμο, ο οποίος είναι η αλληλεπίδραση με τα πάντα… Ο κάθε πολιτισμός που υπάρχει έξω από τις πέντε διαστάσεις, μπορεί να εισέλθει στο δικό μας κόσμο, κάτω από προϋποθέσεις οι οποίες τον καθιστούν όμως όμοιο σχεδόν με τον άνθρωπο, αν όχι περισσότερο ευάλωτο… Οι μόνοι που μπορούν πραγματικά να βοηθήσουν την ανθρωπότητα να ξεπεράσει τα δεινά της, είναι οι ίδιοι οι άνθρωποι, μέσα από τη σύνθεση του Εαυτού τους, ώστε να θυμηθούν τι συμβαίνει και να αντιληφθούν την μεγάλη εικόνα που κρύβεται πίσω από τις μάσκες των πεποιθήσεων του αισθητού κόσμου…

Κατανοώ ότι ένα κείμενο σαν αυτό,  είναι αρκετά δύσκολο να γίνει κατανοητό στις λεπτομέρειές του από την πρώτη στιγμή… Όμως είναι καιρός να πάψουμε να επαναλαμβάνουμε έννοιες χωρίς να τις κατανοούμε… Είναι αδύνατον να δεχθούμε να συνεχιστεί η χρήση τέτοιων όρων όπως «αισθητός κόσμος», «μη υπαρκτός κόσμος», «πέμπτη διάσταση», «μετενσάρκωση», «εξωγήινοι πολιτισμοί», «ολύμπιοι θεοί», «ερπετοειδείς», «βοήθεια από υπερόντα», «ανέλιξη», «Ανώτερος Εαυτός», χωρίς να κατανοούμε τι ακριβώς λέμε, εννοούμε και τελικά συνειδητοποιούμε…
Τα μέλη της ανθρωπότητας, θα πρέπει επιτέλους να αναγνωρίσουν τη δική τους δύναμη και οντότητα, αυτόνομα και μοναδικά ώστε να αρχίσουν να αποβάλουν από πάνω τους κάθε είδος πεποίθησης που τους καθιστά αδύναμους και υποτελείς… Ο καιρός που η ανάγκη ενός ηγέτη ήταν επιτακτική για τις μάζες, έχει περάσει… και τώρα ο κάθε ένας από εμάς, έχει μια υποχρέωση και μόνο… Να ανακαλύψει αργά αλλά σταθερά τον ηγέτη, το δάσκαλο, το βοηθό, τον υποστηριχτή, ή την ίδια του την ανάγκη μέσα του, αλληλεπιδρώντας με τα πάντα γύρω ισοδύναμα, Εδώ και Τώρα…

Αλκιρέας
(Συνεχίζεται…)
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου