«Ποτέ δεν επιθύμησα να γίνω αρεστός στους πολλούς. Αφ' ενός, δεν κάθισα να μάθω τι αρέσει στους πολ

«Ποτέ δεν επιθύμησα να γίνω αρεστός στους πολλούς. Αφ' ενός, δεν κάθισα να μάθω τι αρέσει στους πολ
«Ποτέ δεν επιθύμησα να γίνω αρεστός στους πολλούς. Αφ' ενός, δεν κάθισα να μάθω τι αρέσει στους πολλούς·κι αφ' ετέρου, τα όσα ήξερα εγώ βρίσκονταν μακριά από τη δική τους αντίληψη». Επίκουρος: (341 π.Χ. - 270 π.Χ.)

Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2016

Κάποτε μέσα σε μια επταετία γίνανε τα παρακάτω

....εκείνα  τα χρόνια και  νούν είχα και λογική σε αντίθεση με κάποιους άλλους που ωρύοντο  δώσε την χούντα στο λαό ...; επιθυμώ να τους ρωτήσω πως τα πάνε ...; χόρτασαν Δημοκρατία ή όπως αλλοιώς ονομάζεται το σχήμα νοιώθουν να τους γεμίζει; Επίσης να τους πληροφορήσω ότι τα κορόιδα κοινώς θύματα μας τελείωσαν. Ας δούνε παρακάτω τι υπήρξε  και τι έγινε?

ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΗΣ 21ης ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1967

Ανατρέχων τις σήμερον, τριάκοντα-τρία έτη μετά την Εθνεγερσίαν της 21ης Απριλίου 1967, εις τα δημοσιεύματα και τας ανασκοπήσεις των συγχρόνων ΜΜΕ, έκπληκτος διαπιστώνει ότι βρίθουν "αντιστασιακών γεγονότων", ενώ απουσιάζει παντελώς παν σχετικόν με την προσφοράν και το έργον της Επαναστάσεως Επειδή
. Ως αν κατά την περίοδον αύτην ουδέν δημόσιον κτίριον, ουδέν νοσοκομείον, ουδεμία οδός, ουδέν φράγμα, ουδέ το ελάχιστον επαρήχθη, αλλ' άπαντα "μαγικώς ανεφύησαν" την επομένην της "μεταπολιτεύσεως"!
Πας φιλαλήθης ευκόλως δύναται ν' ανακαλύψη την αληθήν διάστασιν του κολοσσιαίου Έργου της Επαναστάσεως. Επί παραδείγματι, το ιστορικόν σύγγραμα του Αντιπροέδρου αυτής Στρατηγού Στ. Παττακού "21η Απριλίου 1967 - 8η Οκτωβρίου 1973 / Ημέραι και Έργα" εκτενώς πραγματεύεται και μνημονεύει αυτά.
Ακροθιγώς ας επιτραπεί όπως αναφερθούν:
Κατασκευή Φραγμάτων Ηλεκτροπαραγωγής

  1. Αλιάκμονος
  2. Καστρακίου
  3. Πολυφύτου
  • Επέκτασις Θερμοηλεκτρικών Μονάδων
  1. Ερετρίας
  2. Πτολεμαϊδος
  3. Κατασκευή μεγάλων Γεφυρών
  4. Μέγδοβα
  5. Ρυμνίου (Αλιάκμονος)
  6. Σερβίων (Αλιάκμονος)
  • Κατασκευή Αεροδρομίων
  1. Ζακύνθου
  2. Καβάλας
  3. Κυθήρων
  4. Λήμνου
  5. Μυκόνου
  6. Πάρου
  7. Ρόδου
  8. Σάμου
  9. Σκιάθου
  10. Χίου
  • Αρδευτικά Έργα
  1. Αγρινίου - Μεσολογγίου
  2. Έβρου
  3. Νέστου
  4. Πηνειού Ηλείας
  5. Σερρών
  • Κτίρια
  1. Κρατικά Μέγαρα
  2. Διοικητηρίου ΟΛΠ
  3. Εθνικού Νομισματοκοπείου
  4. ΕΙΡΤ
  5. ΟΣΕ
  6. ΟΤΕ
  7. Πολεμικού Μουσείου
  8. Υπουργείου Εξωτερικών
  • Δικαστικά Μέγαρα
  1. Αθηνών
  2. Θεσσαλονίκης
  3. Ιωαννίνων
  4. Λαρίσης
  5. Πατρών
  • Επεκτάσεις Νοσοκομείων
  1. Αντικαρκινικού
  2. Βενιζελείου
  3. Γενικού Κρατικού
  • Επέκτασις Ηλεκτροφωτισμού
  • Επίγειος Δορυφορικός Σταθμός Θερμοπυλών
  • Επέκτασις Οδικού Δικτύου
  • Ανδριάς Ελευθερίου Βενιζέλου εις Αθήνας και Χανιά



ΑΡΘΡΟ Τα Εργα της Επαναστάσεως της 21ης ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1967
Παιδεία
Δωρεάν Παιδεία Μόνον επι Επταετίας
Άμεση αναγνώριση στο έργο που έκαναν οι κυβερνήσεις του φυλακισμένου Προέδρου, Γεωργίου Παπαδοπούλου, στον χώρο της Παιδείας, αποτελεί η δήλωση τουομοτίμου καθηγητού κ. Φαίδωνος Βεγλερή στον ραδιοφωνικό σταθμό του Δήμου Αθηναίων ότι: "Μόνον επι χούντας είχαμε δωρεάν παιδεία"! Με την δήλωσή του αυτή, ο πρύτανης των Συνταγματολόγων, ο οποίος στην δίκη για την 21η Απριλίου κατέθεσε ως μάρτυρας εναντίον των φυλακισμένων Αξιωματικών, παραδέχεται την χρεωκοπία της εκπαιδευτικής πολιτικής των μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων.
" Λυπούμαι που θα το πώ, αλλά οι φοιτητές είχαν δωρεάν Παιδεία μόνον επί δικτατορίας", είπε χαρακτηριστικά ο κ. Βεγλέρης, στην διάρκεια της συνετεύξεώς του. Αναγνωρίζοντας έτσι, εμμέσως το ενδιαφέρον των κυβερνήσεων της Επαναστάσεως για την μόρφωση των παιδιών του λαού. Στη συνέχεια ο κ. Βεγλερής κατήγγειλε τον Νόμο - Πλαίσιο της σοσιαλιστικής κυβερνήσεως, ότι δεν πρόσφερε τίποτε στους φοιτητές. "Με τον νόμο του 1982", είπε ο κύριος Βεγλερής, "οι φοιτητές σε τίποτε δεν ωφελήθηκαν. Με τον νόμο αυτό ωφελήθηκαν μόνοι οι διάφοροι βοηθοί επιμελητές, οι οποίοι έγιναν όλοι διδάσκοντες. " Και αμέσως μετά, κατήγγειλε τα κόμματα, οτι "είναι ένοχα για την διάβρωση και κομματικοποίηση του φοιτητικού κόσμου."
Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΕΠΙ 7 ΕΤΙΑΣ :
Τα Ελληνικά Πανεπιστήμια το 1970-1974 ήταν απο τα Πρώτα 100 καλύτερα πανεπιστήμια στον Κόσμο, ενώ το Πάντειο το 1973 ήταν στην 7 Θέση. Απίστευτο? οχι Πραγματικό μια εποχή που η Παιδεία ήταν πραγματικά σοβαρή, πνευματική και ΔΩΡΕΑΝ.
Να σημειωθεί οτι στις μέρες μας τα Ελληνικά Πανεπιστήμια βρίσκονται στις τελευταίες θέσεις των σύγχρονων Κρατών
Επι 7ετιας ΑΚΟΜΑ...
  • Έναρξις κατασκευής Πανεπιστημιουπόλεων
  1. Αθηνών
  2. Θεσσαλονίκης
  3. Πατρών
  • Κατασκευή σχολείων σε όλα τα χωριά που υπήρχαν μικρά παιδιά, και δημιουργία σχολείων σε όποια μεγάλη πόλη χρειαζόταν.
  • Δωρίζονται σε 65 σχολεία της Αττικής και στην συνέχεια σε όλη την Ελλάδα προτομές του Μεγάλου Αλεξάνδρου για να τοποθετηθούν σε βάθρο σε ειδικό χώρο του κάθε σχολείου, έτσι ώστε τα παιδιά να εμπνέονται από τον Μέγα στρατηλάτη και να τον έχουν ώς πρότυπο.
  • Καθιέρωση, κρατικών βραβείων για τους αριστούχους του 6ταξιου Γυμνασίου
  • 2πλασιασμός των κονδυλίων για την παιδεία
  • Δίνονται η πρώτες υποτροφίες στους αριστούχους μαθητές, για μετέπειτα σπουδές.
  • Δίνεται Σημαντικό χρηματικό ποσό σε αριστούχους φοιτητές για την μετέπειτα επαγγελματική σταδιοδρομία
  • Παροχή Δωρεάν Ιατροφαρμακευτικής και Νοσοκομειακής περίθαλψης σε όλους τους φοιτητές
  • Χορηγήσει Σπουδαστικών Δανείων
  • Αύξηση της Χρηματικής αμοιβής για το ημερήσιο φοιτητικό συσσίτιο
  • Χορηγήσει ειδικού Κονδυλίου για την Ψυχαγωγία των φοιτητών
  • Παροχή 3τρης Εξεταστικής στους Φοιτητές
  • Δωρεάν Χορήγηση Βιβλίων Για Όλους τους ΜΑΘΗΤΕΣ και ΦΟΙΤΗΤΕΣ


Μια γέυση μόνο απο αυτά που έγιναν για την παιδεία
ΑΡΘΡΟ Παιδεία
Εμπόριον
Κατά τό 1968,τό ισοζύγιον πληρωμών έκλεισε μέ βελτίωσιν τής συναλλαγματικής θέσεως τής Ελλάδος κατά 36 εκατ. δολλάρια, ενώ αι επί μέρους συναλλαγαί διεμορφώθησαν είς επίπεδα ενδεικνυόμενα τόσον έκ τής σημειουμένης διαρκούς ανόδου τής οικονομικής δραστηριότητος, όσον καί έκ τής συνεχιζομένης αδιαταράκτου νομισματικής σταθερότητος.
Έξ άλλου, αι μετά τού εξωτερικού εμπορικαί συναλλαγαί τής Ελλάδος κατά τό 1968 διεμόρφωσαν είς 772 εκατ. δολλάρια τό έλλειμμα τού εμπορικού ισοζυγίου, ευρίσκεται δέ τούτο εντός τών καθοριζομένων ορίων τού πεναετούς Προγράμματος Οικονομικής Αναπτύξεως, προβλέποντος ετησίαν αύξησιν περί τό 10,5 %.Τούτο προέκυψεν έκ τής αύξησεως τών εισαγωγών κατά 8 % περίπου, ανεληουσών είς 1.237 εκατομ. δολλάρια καί τής αυξήσεως τών εξαγωγών κατά 3 % περίπου, αίτινες ανήλθον τελικώς είς 465 εκατ. δολλάρια.
Αί εξαγωγαί βιομηχανικών καί βιοτεχνικών προϊόντων ανήλθον κατά τό 1968 είς τό επίπεδον τ΄ςν 108 έκατ. δολλ., ήτοι είς ποσοστόν κατά 33 % μεγαλύτερον τού 1967. Έξ άλλου, τό ποσοστόν συμμετοχής τών εξαχθέντων βιομηχανικών προϊοντων είς τό σύνολον τών τών εξαγωγών τής χώρας υπερέβη κατά τό 1968 τό 23 %. Ιδιαιτέρα αύξησις εσημειώθη είς τάς εξαγωγάς : Τών κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων (κατά 28 %), τών χημικών καί φαρμακευτικών (κατά 24 %), τών ειδών λαϊκής τέχνης (κατά 42 %) τού αλουμινίου (κατά 23 %). Επίσης, εδιπλασιάσθησαν αί εξαγωγαί τών λοιπών μετάλλων καί ειδών μετάλλου ενώ τού νικελίου εξαπλασιάσθησαν καί τών ειδών εκ δέρματος υπερεδιπλασιάσθησαν. Αί εξαγωγαί κατά τό 1968 τού νέου ελληνικού προϊόντος, τών αντικροτικών, απέδωσαν έσοδον 8,5 εκατ. δολλαρίων. Τέλος, άνοδον κατά 38 % εσημείωσεν η εξαγωγή ορυκτών καί μεταλλευμάτων, μέ επί κεφαλής τήν δίπυρον μαγνησίαν, ενώ η αξία τών εξαχθέντων πετρελαιοειδών ανήλθεν είς 10 εκατ. δολλάρια.
Ή διαμόρφωσις τών εξαγωγών είναι χαρακτηριστική τής επελθούσης ευνοϊκής είς αυτάς υπό τήν έννοιαν ότι η άνοδος τής εξαγωγικής δραστηριότητος τής οικονομίας βασίζεται ολονέν καί περισσότερον είς δυναμικά καί απολύτως ανταγωνιστικά προϊόντα τών αναπτυσσομένων ελληνικών μεταποιητικών έν γένει επιχειρήσεων. Τούτο ενέχει ιδιαιτέραν σημασίαν διά τήν προαγωγήν τού εξωτερικού εμπορίου τής χώρας, λαμβανομένου πάντοτε υπ΄ όψιν ότι, ύπο τό υφιστάμενον διαμορφωτικόν καθεστώς τής γεωργικής μασ παραγωγής, τής εκ φυσικών αιτίων διακυμάνσεως, ώς καί τών επικρατουσών συνθηκών διεθνούς εμπορίας τών γεωργικών προϊόντων, η εξαγωγή αυτών δέν δύναται νά παρουσιάζη ρυθμόν ανάλογον εκαίνου τών βιομηχανικών καί βιοτεχνικών προϊόντων. Οπωσδήποτε, αί εξαγωγαί τών γεωργικών προϊόντων ώςτού καπνού, τής σταφίδος, τών εσπεριδοειδών, τού βάμβακος κλπ. αντιπροσωπεύουν τό 75 % περίπου τής αξίας τού συνόλου τών πραγματοποιουμένων κατ΄ έτος εξαγωγών.
Αί εισαγωγαί τροφίμων (βασικών ειδών διατροφής) κυρίως κρεάτων καί σακχάρεως ενεφάνισαν αύξησιν 11 %.
Αί εισαγωγαί βιομηχανικών ειδών ενεφάνισαν αύξησιν τών μέν βασικών ειδών ευρείας καταναλώσεως κατά 8 %, τών δέ μή βασικών κατά 4 %. Η εισαγωγή πρώτων υλών υπήρξεν ηυξημένη κατά τό 1968, ανελθούσα είς τό επίπεδον τών 254 εκατ. δολλαρίων. Η εισαγωγή καφαλαιουχικού εξοπλισμού ενήλθεν είς 323 εκατ. δολλάρια, ενώ η εισαγωγή αργού πετρελαίου διά τήν κάλυψιν τών παραγωγικών αναγκών τών διϋλιστηρίων ανήλθεν είς 73 εκατ. δολλάρια.
Αι ξέναι επενδύσεις
Τό σύνολον τών εισρευσάντων είς τήν Ελλάδα κεφαλαίων κατά τό 1968 ανήλθον είς 355 εκατ. δολλ. Αξίζει νά σημειωθή ότι ποσόν 148 εκατ. δολλ. ήτοι τό 42 % τών πάσης φύσεως εισαχθέντων κεφαλαίων καλύπτουν τά εισρεύσαντα μακροπρόθεσμα κεφάλαια μόνον ιδιωτών. Τούτο οφείλεται είς τήν εμπιστοσύνην αφ΄ενός τής διεθνούς επιχειρηματικότητοσ είς τήν ελληνικήν οικονομίαν καί αφ΄ετέρου είς τά θεσπισθέντα προστατευικά μέτρα διά τά ξένα κεφάλαια. Χαρακτηριστικόν είναι ότι κατά τό πρώτον μόνον τρίμηνον τού 1969 αι εγκιθείσαι επενδύσεις ξένων κεφαλαίων ανήλθον είς 78,6 εκατομ. δολλάρια.
Αι εισπράξεις έξ αδήλων συναλλαγών κατά το 1968 ανήλθον είς 719 εκατ. δολλ., ουσαι κατά 60 εκατ. δολλ. υψηλότεραι έναντι τού 1967. Ούτω είς τό ισοζύγιον αδήλων συναλλαγών εδημιουργήθη καθαρόν πλεόνασμα εκ 524 εκατ. δολλ. Αξίζει νά σημειωθή ότι υπήρξεν αύξησις τών εισπράξεων τού ναυτιλιακού συναλλάγματος τό οποίον ανήλθεν είς 243 εκατ. δολλ., ενώ τά μεταναστευτικά εμβάσματα τών είς εξωτερικόν Ελλήνων εργαζομένων ανήλθον είς τό ποσόν τών 240 εκατ. δολλ. κατά τό έτος 1968.
Αι ευνοϊκαί εξελίξεις είς τήν οικονομίαν τής χώρας ισχυροποίησαν τήν συναλλαγματικήν θέσιν τής Ελλάδος. Πράρματι, τά επίσιμα είς χρυσόν καί ξένον συνάλλαγμα διαθέσιμα τής Τραπέζης τής Ελλάδος ανήλθον (Δεκέμβριος 1968) είς τό επίπεδον τών 297 εκατ. δολλ., ήτοι ηυξήθησαν κατά 36 εκατομ. δολλ. έναντι τού Δεκεμβρίου 1967. Τό επίταυγμα τούτο συνετελέσθη είς περίοδον διεθνών νομισματικών διαταραχών καί κλονισμού τού συναλλαγματικού ισοζυγίου πλείστων ισχυρών οικονομιών.


ΑΡΘΡΟ Εμπόριον
Εθνική Άμυνα
Οι αριθμοί δια τους εξοπλισμούς αποκαλύπτουν τα ψεύδη του πολιτικού κατεστημένου.
Μέχρι το 1967 ο ελληνικός προϋπολογισμός δεν είχε δαπανήσει ούτε μιαν δραχμήν δια την αγοράν πολεμικού υλικού. Το είδος και το ύφος των εξοπλισμών μας ερυθμίζετο από ξένα κράτη. Ελληνικήν εθνικήν πολιτικήν εξοπλισμών εφήρμοσε η Ελλάς μετά την 21ην Απριλίου 1967. Έτσι, αφού κατηρτίσθησαν τα προγράμματα εξοπλισμών, αγοράσθησαν ταχύτατα 4 υποβρύχια από την Γερμανίαν, εξοπλισμένα με τηλεκατευθυνόμενους πυραύλους, 4 πυραυλάκατοι εκ Γαλλίας (είναι αυταί εις τας οποίας ο Αβέρωφ άλλαξε τα ονόματα!!), 40 υπερσύγχρονα αεροπλάνα Φάντομς και μέγα αριθμόν τορπιλλακάτων και συγχρόνων αρμάτων μάχης τύπου AMX-30 από την Γαλλία.
Το εξοπλιστικόν πρόγραμμα ολοκληρώθη το τέλος του 1973 και αρχάς του 1974. Ηκολούθησαν πολλαί νέαι παραγγελίαι. Έτσι ηγοράσθησαν από την Γαλλίαν 40 υπερσύγχρονα αεροσκάφη Μιράζ F-IC, 60 βομβαρδιστικά CORSAIR-A7 αμερικανικής κατασκευής, 18 μεταφορικά αεροπλάνα C-130 αμερικανικής κατασκευής, 4 πυραυλάκατοι γαλλικής κατασκευής, 100 γαλλικά άρματα μάχης τύπου AMX-30, μέγας αριθμός ελικοπτέρων απο ΗΠΑ και Ιταλίαν, σημαντικός αριθμός τορπιλλακάτων, ως και μεγάλαι ποσότητες αντιαρματικού και ανθυποβρυχιακού υλικού.
Η συνολική αξία των αγορών υπερέβη τα 3000 εκατομμύρια δολάρια και μιλάμε δια χρήματα της εποχής εκείνης. Σημειούται οτι το μέγιστον μέρος των δαπανών της πρώτης φάσεως είχε εξοφληθεί προ της 24/7/1974. Επίσης, προ της ημερομηνίας αυτής είχε πληρωθεί η προκαταβολή (20-25%) της δευτέρας φάσεως εξοπλισμών και είχαν συναφθεί τα απαραίτητα μακροπρόθεσμα δάνεια (ενδεικτικόν της λίαν υψηλής δανειοληπτικής ικανότητος της χώρας) από το εξωτερικόν.
Η πρώτη μοίρα Φάντομ και άπαντες οι λοιποί εξοπλισμοί της πρώτης φάσεως είχαν παραληφθεί και ενταχθεί εις το σύστημα αμύνης της χώρας προ του Ιουλίου 1974. Είναι μια απάντησις εις τα γελοία ψεύδη οτι η Ελλάς δεν ήτο εξοπλισμένη (η Τουρκία δεν διέθετε αεροπλάνα Φάντομς) και οτι εις τα κιβώτια οπλισμού ευρίσκοντο πέτρες αντί όπλων!!!
ΑΡΘΡΟ Εθνική Άμυνα



Εθνική Οικονομία
Η δραχμή από ταπεινός καί ανεπιθύμητος συγγενής των ξένων χρηματιστηρίων κατέστη, κατ' επίσημον γενικήν αναγνώρισιν, έν εκ τών σκληροτέρων νομισμάτων τού διεθνούς νομισματικού συστήματος.
Εις τό διεθνούς προβολής Οικονομικόν Δελτίον <> (τεύχος Αυγούστου 1968) της First National City Bank, η δραχμή αναφέρεται ως τό σταθερώτερον ευρωπαϊκόν νόμισμα καί μεταξύ τών εννέα σταθερωτέρων τού κόσμου.
Ο τιμάριθμος
Η υγιής οικονομία της χώρας περιώρισε τήν αύξησιν τού τιμαρίθμου εις 1,7% διά τό 1967, έναντι αυξήσεως 5% του 1966 καί 3% του 1965. Απόλυτος σταθερότης τών τιμών επετεύχθη κατά τό 1968, εντός τού οποίου τό μέσον επίπεδον τού τιμαρίθμου ενεφάνισεν αμελητέαν αύξησιν κατά 0,3% μόνον.
Η κεφαλαιαγορά
Η αξία τών χρηματιστηριακών συναλλαγών ανήλθε κατά τό 1969 εις τό επίπεδον τών 1.885 εκατ., σημειωθείς ούτω αυξήσεως κατά 85% έναντι του 1967 καί 151% έναντι του 1966. Περισσότερον εντυπωσιακή υπήρξεν η άνοδος εις τας επί μετοχών συναλλαγάς, ανελθούσας εις 720 εκατ. δρχ. σημειωθείσης αυξήσεως κατά 142% έναντι του 1967 και 208% του 1966. Η μέση ετήσια άνοδος του δείκτου ανήλθε κατά το 1968, εις 49% έναντι του 1967 καί εις 58% έναντι του 1966.
Η χρηματοδότησις τής οικονομίας
Διά τών ληφθέντων πιστωτικών μέτρων, απεδεσμεύθη το πιστωτικόν σύστηπα εκ τών αναχρονιστικών μεθόδων καί εισήχθησαν σύγχρονοι μέθοδοι χρηματοδοτήσεως, ιδιαιτέρως εισ τάς παραγωγικάς δραστηριότητας εις τούς τομείς τών οικοδομών, του εμπορίου, της γεωργίας, των επαγγελματιών του τουρισμού, των ναυπηγήσεων, των γεωργικών βιομηχανιών, της βιοτεχνίας και τών εξαγωγικών επιχειρήσεων. Συμφώνως πρός τα στοιχεία τής Τραπέζης τής Ελλάδος, το συνολικόν ύψος τής χρηματοδοτήσεως τής οικονομίας τής χώρας ανήλθε κατά τήν 31ην Δεκεμβριου 1968 εις 96.574 εκατ. δρχ. η συνολική χρηματοδότησις του ιδιωτικού τομέως ανήλθε κατά το αυτό έτοσ εις 80.740 εκατ. δρχ. Ευρυτάτη υπήρξεν η συμμετοχή εις τήν χρηματοδότησιν τής οικονομίας τών καθαρώς επενδυτικών τραπεζών κατά το 1968. Η Ελληνική Τράπεζα Βιομηχανικής Αναπτύξεως εχορήγησεν εις βιομιχανίας δάνεια ύψους 528 εκατ. δρχ., ενώ η Τράπεζα Επενδύσεων προέβη εις επενδύσεις εις τήν βιομηχανίαν συνολικού ύψους 196 εκατ. δρχ.
Το δημόσιον χρέος
Hellenic General Government Gross Public Debt, as a percent of nominal GDP:
1970 1975 1980 1985 1990 1995 2000*
17.4 18.3 22.6 47.2 89.0 108.7 103.0
(*) Estimate and projection.
Source: Analytical Databank, OECD
Το οικονομικό θαύμα της 21ης Απριλίου
Και νέα έκθεση της ΕΟΚ ομολογεί το οικονομικό θαύμα που συνετελέσθη επί διακυβερνήσεως της χώρας από την στρατιωτική κυβέρνηση της 21ης Απριλίου! Πρόκειται για την έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της ΕΟΚ που αναφέρεται στην ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας και προτείνει τρόπους ενισχύσεώς της. Στην έκθεση αυτή διαβάζουμε:
Ο μέσος ετήσιος ρυθμός του ΑΕΠ της Ελλάδος την περίοδο 69-73 ήταν 7.8% έναντι αντιστοίχου ρυθμού της κοινότητας 4.6%. Την περίοδο μετά την πρώτη πετρελαϊκή κρίση (73-80) η αύξηση ήταν 3.5% έναντι 2.3% της Κοινότητας. Από το 1980 όμως και μετά και για την περίοδο 80-86 ο ρυθμός γίνεται μικρότερος του αντίστοιχου της Κοινότητας 0.7% έναντι 1.4%. Οι ρυθμοί για το 1986 και 1987 είναι 1.3% και 0.7% αντίστοιχα, ενώ οι εκτιμήσεις για την Κοινότητα είναι πιο ενθαρρυντικές 2.5% και 2.2%
Είναι φανερό ότι τα χρόνια 79 και 80 είναι το σημειό καμπής της προηγούμενης τάσεως. Η κρίση επηρέασε λιγότερο τον τομέα ρυθμού αυξήσεως της βιομηχανίας από 6.1% την περίοδο 72-79 γίνεται αρνητικός (0.7%) την περίοδο 80-85. Η συμμετοχή του προϊόντος της μεταποιήσεως στο ΑΕΠ από 21.3% το 80 πέφτει στο 18.7% το 1985 (στα επίπεδα του 1972).
Η κατανάλωση
Ο μέσος ετήσιος ρυθμός αυξήσεως της εσωτερικής ζητήσεως για προϊόντα μεταποιήσεως την περίοδο 72-79 σε πραγματικούς όρους ήταν 6.2% έναντι 3.6% της Κοινότητας των 4. Η εικόνα όμως άλλαξε τελείως την επόμενη περίοδο 79-85 με πτώση του μέσου ρυθμού στο -0.6% έναντι ρυθμού 0.1% για τους 4 της Κοινότητας. Η ανάκαμψη που άρχισε το 1983 δεν ήταν ακόμη επαρκής ώστε να επιτευχθεί το επίπεδο του 1979. Στις εξωτερικές αγορές τα μερίδια της χώρας παρέμειναν σχετικά σταθερά μεταξύ των ετών 74 και 1985. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με το κόστος στο εσωτερικό δημιούργησαν αναμφίβολα προβλήματα στις εξαγωγές. Στην περίοδο 70-79 παρατηρήθηκε μια ανάπτυξη των κλάδων των υφαντικών, χημικών και μη μεταλλικών ορυκτών παρόμοια με εκείνη που χαρακτήρισε τις πρόσφατες βιομηχανοποιημένες χώρες (MICS). Μετά την κρίση του 1979-80 οι κλάδοι των τροφίμων και των χημικών δεν επηρεάστηκαν αισθητά, ενώ δυσμενής ήταν η εξέλιξη του κλάδου των υφαντικών.
Η σχέση μεταξύ παραγωγικότητας και απασχολήσεως
Την περίοδο 72-79 η παραγωγικότητα της εργασίας για το σύνολο της οικονομίας αυξήθηκε με μέσο ετήσιο ρυθμό (2.8%) λίγο μεγαλύτερο από εκείνο της Κοινότητας (2.5%). Η τάση αυτή συνεχίστηκε και μεταξύ των ετών 79-85 1.3% έναντι 1.4% της Κοινότητος. Η αύξηση της παραγωγικότητος για το 1986 εκτιμάται μικρότερη από εκείνη της Κοινότητος (1.0% έναντι 1.9%) ενώ το 1987 προβλέπεται μείωςση κατά 0.8% έναντι θετικού ρυθμού της Κοινότητος 1.5%
Επενδύσεις
Από το 1974 και μετά οι επενδύσεις στην μεταποίηση μειώνονται. Παρατηρείται μικρή ανάκαμψη το 1979-80 και το ποσοστό στο σύνολο των επενδύσεων το 1984-85 ανέρχεται στο 14.5% δηλαδή στα επίπεδα του 1970. Επιπλέον οι επενδύσεις υλοποιούνται σε παραδοσιακές βιομηχανίες όπως τροφίμων, υφαντικών, ενδύσεως, τσιμέντου κλπ. Το ποσοστό συμμετοχής των επενδύσεων σε παραδοσιακούς κλάδους μειώνονταν μέχρι το 1970 και κατόπιν είχε ανοδική πορεία. Αντίθετα η συμμετοχή των επενδύσεων σε κεφαλαιουχικά αγαθά σημείωσε αντίστροφη πορεία. Οι δημόσιες επενδύσεις στη μεταποίηση ενώ στην περίοδο του 70-75 ήταν το 2% του συνόλου των επενδύσεων του κλάδου, το ποσοστό ανέρχεται στο 5% την δεκαετία του 75-85.
Οι άμεσες επενδύσεις από το εξωτερικό εμφανίζονται την δεκαετία του 1960 (Ν. 2687/53) και ανέρχονται στο 61% του συνόλου των επενδύσεων την μεταποίηση και υλοποιούνται σε μονάδες παραγωγής κεφαλαιουχικών αγαθών. Στο τέλος της δεκαετίας του 70 το ποσοστό μειώνεται στο 4% και στρέφεται στην παραγωγή καταναλωτικών αγαθών. Η μείωση αυτή αντανακλά κυρίως διεθνείς τάσεις καθώς και την επίδραση της βαθμιαίας απώλειας του πλεονεκτήματος του κόστους εργασίας.

ΠΗΓΗ: Κάποτε μέσα σε μια επταετία γίνανε τα παρακάτω

Κυριακή, 5 Ιουνίου 2016

Εμπεδοκλής: Ένας Θεός επί Γης.

      Πολλοί έχουν ισχυριστεί στο μάκρος της ιστορίας της ανθρωπότητος ότι ήταν θεοί. Όλοι τους έγιναν ιδρυτές θρησκειών, που ενσωματώθηκαν στα πολιτικά συστήματα και συμμετείχαν ενεργά στην εξουσία. Ο μόνος που έμοιαζε πραγματικά με Θεό επί Γης αλλά αρνήθηκε να γίνει θρησκευτικός ηγέτης ήταν ο Εμπεδοκλής ο Ακραγαντίνος (495 π.Χ. - 435 π.Χ.), αρχαίος Έλληνας πυθαγόρειος φιλόσοφος, ένας από τους σπουδαιότερους αντιπροσώπους της προσωκρατικής ελληνικής φιλοσοφίας, φυσικός, μηχανικός, εφευρέτης, ιατρός, μουσικός και ποιητής. Ο πάνσοφος και δημοκρατικός Εμπεδοκλής αρνήθηκε το βασιλικό αξίωμα που του προσέφεραν οι κάτοικοι της πόλης του.


Στην ζωή του είχε μιλήσει για θαύματα και είχε κάνει θαύματα, ώστε από νωρίς να εισέρθει στον κόσμο του θρύλου. Ακόμη και ο θάνατος του ήταν αντάξιος ενός θεού. Σύμφωνα με τους θρύλους ανέβηκε στην κορυφή της Αίτνας και έπεσε μέσα στη λάβα για να εξαφανιστεί το σώμα του. Σύμφωνα επίσης με τη μαρτυρία του φίλου και μαθητού του, Παυσανία, μια νύχτα ο Εμπεδοκλής σηκώθηκε από τον ύπνο του και είδε φως ουράνιο και φέγγος λαμπάδων. Ο Παυσανίας είπε στους παρισταμένους ότι ο Εμπεδοκλής βρήκε το τέλος που ευχόταν αναληφθείς στους ουρανούς γιατί είχε γίνει θεός.

Έτσι απλά. Και ο λαός δεν είχε λόγο να μην πιστέψει στην θεότητα του. Όταν τον είχαν δει να κάνει θαύματα φέρνοντας στην ζωή μια γυναίκα μετά από τριάντα μέρες ενώ δεν είχε αναπνοή και σφυγμούς (τριάκοντα μέρες συντηρείν άπνουν και άσφυκτον σώμα, Διογένης Λαέρτιος 8, 62). Όταν κατόρθωσε να σταματήσει το φύσημα των επιβλαβών ανέμων και γι΄αυτό ονομάστηκε «κωλυσανέμας» (Πλούταρχος Ηθ. 515 C). Όταν με μουσική καταπράυνε την οργή ενός νέου που ήταν έτοιμος να σφάξει τον φονιά του πατέρα του, όταν αυτός αθωώθηκε από το δικαστήριο. Όταν τον έβλεπαν να ασχολείται με φαινόμενα ύπνωσης, τηλεπάθειας και υποβολής. Όταν είχε γράψει πάνω από 400 τραγωδίες , από τις οποίες δεν σώθηκε ούτε μια.





Ο Εμπεδοκλής ήταν στην εποχή του ο μοναδικός άνθρωπος επί Γης που ήξερε, ότι το φαινόμενο της αναπνοής συνδέεται με την κυκλοφορία του αίματος. Γνώριζε ότι το Σύμπαν είναι ελλειψοειδές, όπως το γνωρίζει μόλις σήμερα η NASA με βάση τις φωτογραφίες από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble. Ο Εμπεδοκλής είχε διεισδύσει στο εσωτερικό του κόσμου και είχε απολύτως πεισθεί για τις πνευματικές ικανότητες του ανθρώπινου όντος, ώστε πίστευε αναφανδόν στην μετενσάρκωση. Γιατί, όταν έθεσε σε λειτουργία τις πνευματικές του δυνάμεις, , μπορούσε «να δει» μέσα στους δικούς του είκοσι ανθρώπινους βίους, και μέσω αυτών οποιοδήποτε πράγμα.

Έβλεπε δια της ενοράσεως όντα παράξενα να περιπλανώνται στην Γη: μέλη χωρίς σώματα, σώματα χωρίς μέλη. Κεφαλές χωρίς αυχένες, βραχίονες χωρίς ώμους. Τα μάτια κοιτούσαν εδώ και εκεί χωρίς μέτωπο να τα στηρίζει. Κι όλ΄αυτά βλάσταιναν από την Γη. Αυτή η άσκοπη περιπλάνηση των μελών κατέληξε, σε δεύτερη φάση, στο να δημιουργήσει τερατώδη όντα. Γιατί φάνηκαν τότε πολλά πλάσματα με διπλά πρόσωπα και διπλά στήθη και σώματα βοδιών με ανθρώπινο πρόσωπο. Η παράξενη αυτή θεωρία του Εμπεδοκλέους δεν απορρίπτεται αργότερα από τον Πλάτωνα, ο οποίος την συμπεριλαμβάνει στο «συμπόσιον» κάνοντας λόγο για ερμαφρόδιτα όντα που επικράτησαν στην αρχή της ζωής.

Τα ερείσματα της κοσμοθεωρίας του Εμπεδοκλέους είναι η Φιλότης και το Νείκος (από όπου και η φιλονικία). Η αγάπη και το μίσος. Η ειρήνη και ο πόλεμος. Η ένωση των αντιθέτων του Ηράκλειτου. Η Φιλότητα ως κάθε είδους φυσική ελκτική δύναμη, κάθε είδους δύναμη κοινωνικής συμφιλίωσης και ενότητας ή κάθε είδους δύναμης ανοσίας και ομοιόστασης ενός οργανισμού, ενώ το Νείκος ως κάθε δύναμη φυσικής άπωσης, κοινωνικής σύγκρουσης ή ιατρικής διαταραχής που οδηγεί στην φυσική, κοινωνική και βιολογική εντροπία.

Η ιδανική ισορροπία πραγματοποιείται μέσα στο Σφαιρόν, δηλαδή στην σφαίρα, η οποία είναι πανταχόθεν όμοια, ίσταται επί σημείου, δεν έχει μέλη να αλληλομάχωνται και επαγγέλλεται την ευδαιμονία και την εντός αυτού μακαριότητα. Επίσης ισχυρίζονταν ότι όλος ο τόπος μας είναι γεμάτος κακά που εκτείνονται μέχρι την περιοχή της σελήνης, αλλά παραπέρα δεν προσχωρούν διότι ο τόπος είναι καθαρότερος.



Ο Εμπεδοκλής γράφει: …είναι εξόριστη η ψύχη εδώ κάτω και περιπλανάται διωγμένη από τα θεία ψηφίσματα και νόμους. Την μανιασμένη έριδα πιστέψαμε και μακριά από τους θεούς εξόριστοι πέσαμε. Όποιος τα μέλη του με φόνο μιάνει, τριάντα χιλιάδες ώρες μακριά από τους μακάριους πλανάται (ώρα= μονάδα μέτρησης χρόνου με βάση τις κινήσεις των άστρων. Παράγωγο είναι και ο Ωροσκόπος.

«…δεν θα πάψετε τον απαίσιο ήχο των σκοτωμών; Δεν βλέπετε πως κατασπαράζετε ο ένας τον άλλον από αφροσύνη;».

Ο Εμπεδοκλής υποστήριζε ότι, Ένα πνεύμα διατρέχει όλο τον κόσμο. Και αυτό είναι που μας ενώνει με όλα τα όντα. Ετσι, αν σκοτώνουμε τα ζώα και τρώμε τις σάρκες τους είναι σαν να σκοτώνουμε τους συγγενείς μας.

«…τον αγαπημένο του γιο που άλλαξε μορφή απιθώνει ο πατέρας στον βωμό και τον σφάζει με προσευχές ο ανόητος. Άλλοι δεν γνωρίζουν και θυσιάζουν αυτόν που ικετεύει. Εκείνος πάλι, κουφός στις κραυγές, μετά την σφαγή, κακό τραπέζι στο σπίτι στρώνει. Έτσι, τον πατέρα ο γιός σκοτώνει και τα παιδιά της μάνας την ζωή παίρνουν και τρώνε τις σάρκες των αγαπημένων».
«…αν ζήσουμε ζωή ευσεβή και δίκαιη, θα είμαστε ευτυχείς εδώ, αλλά ακόμα πιο ευτυχείς όταν αποδημήσουμε, διότι δεν θα έχουμε την ευδαιμονία για λίγο, αλλά θα μπορούμε να αναπαυόμαστε αιώνια με τους άλλους αθανάτους, ομόστεγοι και ομοτράπεζοι μακριά από ανθρώπινες έγνοιες».


«…οποιαδήποτε ψυχή, που γίνεται οπαδός του θεού, αντικρύσει κάτι από τα αληθινά όντα, θα μείνει μακριά από τα πάθη μέχρι την επόμενη περίοδο. Αν ζήσει με δίκαιο τρόπο, μετά θάνατον τυγχάνει καλύτερης μοίρας, ενώ όποιος αδικεί θα τύχει χειρότερης. Οι δίκαιοι αφού κριθούν σε δικαστήρια που βρίσκονται κάτω από την γη, αναχωρούν σε άλλους τόπους του ουρανού που βασιλεύει η αρμονία και η φιλία».



«Χαίρετ΄εγώ υμίν θεός άμβροτος, ουκέτι θνητός πωλεύομαι μετά πάσι τετιμημένος, ώσπερ έοικε».



«Χαίρετε! Εγώ σαν δικός σας θεός, και όχι σαν θνητός, περιφέρομαι σε όλους ανάμεσα σας απολαμβάνοντας μεγάλες τιμές όπως αρμόζει».



Εμπεδοκλής 495-435 π.Χ.






Βιβλιογραφία:

Εμπεδοκλής, εκδόσεις Ζήτρος

Προσωκρατικοί, Εμπεδοκλής, εκδόσεις «Οι Έλληνες»

Υπέρτατη Αρχή, Κώστας Δούκας


Σάββατο, 2 Ιανουαρίου 2016

Η Υπερλογική του Παρμενίδη. Ο Άνθρωπος που διάβασε τα χρωμοσώματα του Δημιουργού.

          Ο Παρμενίδης ήταν αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος. Γεννήθηκε στην Ελέα της Μεγάλης Ελλάδας στα τέλη του 6ου αι. π.Χ., σε ένα περιβάλλον επηρεασμένο από τις απόψεις του Πυθαγόρα και του Ξενοφάνη. Θεωρείται η πλέον πρωτότυπη μορφή της προσωκρατικής σκέψης. Σε αντίθεση με τους Ίωνες φυσιολόγους, δεν αναζητά την ενότητα του κόσμου σε μια φυσική ουσία, αλλά την ίδια την «οντότητα» των πραγμάτων που μας περιβάλλουν, στο είναι όλων των όντων και όλων των πραγμάτων. Ο  Παρμενίδης ασχολήθηκε με την ανάλυση του Σύμπαντος Κόσμου, του Ενός, τη Δημιουργία των Πάντων, καθώς και με τον Χώρο και Χρόνο. Ανέλυσε διεξοδικά τόσες σημαντικές θεωρίες που έφτασε σε κβαντικό επίπεδο, με μόνο εργαλείο την Υπερλογική του. Οι θεωρίες του μετά από 2.500 χρόνια, παραμένουν κατάρριπτες και ανέγγιχτες από την σύγχρονη επιστήμη που το μόνο που την ενδιαφέρει είναι να αγωνίζεται για ένα βραβείο νόμπελ χάνοντας την ουσία της Γνώσης και της Αλήθειας.
«…Μήπως η κίνηση δεν υπάρχει, αλλά νομίζουμε ότι υπάρχει…» σκέφτηκε ο Σοφός άντρας και συνέχισε… « …η ακινησία δεν είναι προνόμιο των Όντων αλλά του Ενός. Του Απόλυτου Ενός, που είναι αιώνιο άπειρο και όμοιο προς κάθε κατεύθυνση και είναι ακίνητο. Απολύτως ακίνητο επειδή είναι αδύνατον να κινηθεί γιατί είναι πλήρες. Όταν κάτι είναι πλήρες δεν χωράει τίποτα άλλο μέσα του. Δηλαδή δεν υπάρχει χώρος, δεν υπάρχει κενό. Κενό και Χώρος είναι δυο έννοιες που δεν υπάρχουν και δεν έπρεπε να λέγονται ούτε να λαμβάνονται υπόψη, γιατί ο νους του ανθρώπου κινδυνεύει να πλεχτεί σε χαοτική λογική και να λέει ανοησίες…».  
Έτσι ξεκίνησαν οι πρώτες σκέψεις του Παρμενίδη που κατέληξαν σε απίθανα συμπεράσματα για τον Κόσμο μας, το Σύμπαν, το Δημιουργό αλλά κυρίως για την θέση της ψυχής μας μέσα στην Ανυπαρξία και τον αγώνα που κάνει για να βρεθεί κοντά στην Ύπαρξη του Δημιουργού. 



 Το κυνήγι της αλήθειας
              
Το παρόν είναι μία ακαριαία στιγμή που συνθλίβεται αιωνίως μεταξύ παρελθόντος και μέλλοντος. Κάποτε στην παρυφή των αρχαίων Αθηνών έξω από τα τείχη της πόλεως κοντά στον Κεραμεικό, δύο σπουδαίοι άντρες ο Παρμενίδης και ο Ζήνων, δάσκαλος και μαθητής έχοντας 20 χρόνια διαφορά, μίλησαν για πράγματα ανήκουστα. Παρουσία τους ήταν, ο νεαρός τότε Σωκράτης καταγράφοντας έναν από τους φιλοσοφικότερους διαλόγους όλων των εποχών. Ποτέ μέχρι τότε και μέχρι σήμερα κανένας ανθρώπινος νους δεν διείσδυσε τόσο βαθειά στην ύλη και το πνεύμα, ξεχωρίζοντας με την τερατώδη λογική τους τον κόσμο των αισθήσεων από τον κόσμο των ιδεών. Ο Παρμενίδης με τον Ζήνωνα συμφώνησαν ότι ο χώρος και ο χρόνος δεν τέμνονται επ΄ άπειρον. Ότι το σύμπαν είναι αγέννητο και άπειρο.

Η Ουτοπία της κίνησης
             
 Ο Δάσκαλος Παρμενίδης γνώριζε ότι η κίνηση δεν είναι στην πραγματικότητα κίνηση, αλλά μια σειρά από διαδοχικές ακινησίες. Ουσιαστικά μας λέει ότι ο κόσμος μας (χρόνος-χώρος), δεν έχουν συνεχή ροή αλλά διακοπτόμενη. Ο υλικός κόσμος λειτουργεί δηλαδή όπως η κίνηση της εικόνας  στην τηλεόραση, που είναι 24 καρέ το δευτερόλεπτο. Εμάς μας φαίνεται ότι υπάρχει συνεχή κίνηση αλλά στην πραγματικότητα είναι συνδεδεμένες εικόνες (ακινησίες). Έτσι λειτούργει και ο δικός μας χωρο-χρόνος. ¨Αναβοσβήνει¨ τρισεκατομμύρια φορές το δευτερόλεπτο γι΄αυτό δεν γίνεται αντιληπτός από τα αισθητήρια όργανα μας. Ο χώρος (ύλη) και ο χρόνος έλεγε… δεν τέμνονται επ΄άπειρον, αλλά κάποια στιγμή σταματά η διαίρεση τους όταν φτάσουμε στην βάση της δημιουργίας τους. Σήμερα οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι το υπο-ατομικό σωματίδιο, top κουάρκ, το μικρότερο σωματίδιο ύλης που δεν τέμνεται άλλο, έχει ζωή ένα τρισεκατομμυριοστό του τρισεκατομμυριοστού του δευτερολέπτου (10^-24 sec)! Συνεπώς η μικρότερη μονάδα ύλης αντιστοιχεί στην μικρότερη μονάδα χρόνου, αρά η ηλικία του χρόνου ζωής του μικρότερου  υπο-ατομικού σωματιδίου της ύλης, είναι ταυτόχρονα και η μικρότερη μονάδα χρόνου που δεν τέμνεται άλλο! Από τον Παρμενίδη δεν ξέφυγε η λεπτομέρεια πως ότι στοχαζόμαστε από το παρελθόν, με τη μορφή αναμνήσεων, μας έρχονται σαν ακίνητες – παγωμένες εικόνες και ποτέ σαν συνεχόμενη ροή. Αυτό άλλωστε το γνώριζε και ο Όμηρος και το αναφέρει στη ραψωδία Ο στίχος 80, στην Ιλιάδα.  
Την κατάσταση ανάμεσα στις διαδοχικές ακινησίες όπου δεν υπάρχει χώρος και χρόνος, ο Παρμενίδης την ονομάζει ΕΞΑΙΦΝΗΣ ΑΤΟΠΟΣ ΦΥΣΙΣ. Όταν ο Δημιουργός, μακριά από κάθε αδιάκριτο βλέμμα, και όταν η ύλη, στο απειροελάχιστο κλάσμα του χρόνου (όταν αυτός βρίσκεται σε στασιμότητα), πραγματοποιεί το έργο Του. Αυτή η άτοπος φύσις του αιφνιδίου, τοποθετείται ανάμεσα στην κίνηση και στη στάση χωρίς να βρίσκεται μέσα στο χρόνο, διότι μέσα σ αυτή την άχρονη διάσπαση του όντος – σύμπαντος, γίνεται μια μεταβολή που αποτελεί αποκλειστικό προνόμιο του Δημιουργού.

Το Αγέννητο Σύμπαν
Η θεωρία του Παρμενίδη για το Αγέννητο σύμπαν, καταρρίπτει τη θεωρία της μεγάλης έκρηξης του σύμπαντος. Διότι ότι γεννιέται, φθείρεται και πεθαίνει. Δίδασκε ότι το Σύμπαν είναι Ένα, Ενιαίο, Αγέννητο και Αιώνιο. Το ΈΝΑ (Σύμπαν), δεν βρίσκεται σε κάποιον τόπο, επειδή αν βρισκόταν εκεί, ο τόπος αυτός δεν θα ήταν ο ίδιος μέσα στον οποίο βρίσκεται. Αλλά το ΈΝΑ αποκλείεται να υπάρχει τόσο μέσα στον εαυτό του, όσο και μέσα σε οτιδήποτε άλλο. Συνεπώς το ΈΝΑ δεν υπάρχει ποτέ στον ίδιο τόπο. Ούτε ησυχάζει, ούτε στέκεται. Δηλαδή το ΈΝΑ ούτε στέκεται, ούτε κινείται. Και τότε τί κάνει άραγε? Την απάντηση την έχει μόνον ο Δημιουργός.
Αν το ΈΝΑ δεν μετέχει καθόλου σε χρόνο, τότε ούτε στο παρελθόν έχει γίνει, ούτε υπήρχε ποτέ, ούτε στο παρόν έχει γίνει και ούτε στο μέλλον θα υπάρξει. Το ΈΝΑ δεν έχει μέρη, άρα δεν έχει ούτε αρχή ούτε μέση ούτε τέλος. Και αφού λοιπόν είναι άπειρο δεν έχει ούτε σχήμα. Συνεπώς - κατέληξε ο Παρμενίδης – το ΈΝΑ δεν μπορεί να υπάρχει πουθενά. Ούτε μέσα στον εαυτό του , ούτε μέσα σε κάτι άλλο. Δεν υπάρχει ποτέ στον ίδιο τόπο. Και καταλήγει ο Παρμενίδης το μεγαλοφυή συλλογισμό του ως εξής: το ΈΝΑ ήταν και είναι και θα είναι, και γινόταν και γίνεται και θα γίνεται. Το ΈΝΑ  είναι πλήρες, ακίνητο, και ολομελές.
 

Ο Παρμενίδης ταυτίζει το ΈΝΑ με τον Δημιουργό και ότι βρίσκεται εντός του Ενός, είναι σε κατάσταση πληρότητας και ακινησίας. Δεν νιώθει την ανάγκη να κινηθεί γιατί είναι πλήρες, αιώνιο και αέναο.
Η Υπερλογική του Παρμενίδη, μαρτυρεί τη μεγάλη αλήθεια. Οτιδήποτε βρίσκεται εντός του Δημιουργού, είναι ακίνητο λόγω πληρότητας και όχι λόγω στασιμότητας και διακατέχεται από μια συνεχόμενη ροή και ένα αιώνιο παρόν. Ότι βρίσκεται εκτός του Ενός ταυτίζεται με το Μηδέν, που ο φιλόσοφος το ισοδυναμεί με το μη ΟΝ, όπως είναι ο υλικός  κόσμος, που βρίσκεται στην απόλυτη ανυπαρξία γι αυτό υπάρχουν και οι διαδοχικές ακινησίες. (Με τον όρο ανυπαρξία δεν εννοεί ο Παρμενίδης κάτι που δεν υπάρχει, αλλά κάτι που βρίσκεται εκτός της πληρότητας και της συνεχούς ροής του Δημιουργού).
Είναι εμφανές ότι είναι ο πρώτος που εισάγει τη θεωρία του εικονικού υλικού κόσμου, άρα το μόνο αληθινό είναι η ψυχή, που μάχεται να επιστρέψει στον Αληθινό κόσμο.

Βιβλιογραφία
Παρμενίδης, περί φύσεως
Κώστας Δούκας, κώδικας Παρμενίδης

ΓΗΓΕΝΕΙΣ ΕΛΛΗΝΕΣ

Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2015

¨Παλαιοί Θεοί¨ Ευλογία ή Κατάρα για την Ανθρωπότητα;


      Αν ψάξουμε στην μυθολογία των αρχαίων λαών, θα συναντήσουμε παντού ιστορίες για τους Θεούς που ήρθαν από τα άστρα και οι περισσότεροι εξ΄αυτών  ζητούσαν αίμα ζώων ή ανθρώπων στις θυσίες τους, από τους Βαβυλωνίους και Σουμεριακούς Θεούς, έως τους Ανουνάκι των Μάγιας και τους Ολύμπιους. Σε όλες τις μυθολογίες έχουμε αναφορές για αίμα στις θυσίες. Αν οι Θεοί δεν έπαιρναν ενέργεια από τις αιματοβαμμένες θυσίες τότε θύμωναν και προκαλούσαν καταστροφές και κατακλυσμούς.  Ο Πλάτωνας στον Κριτία μας λέει σχετικά για μια εισβολή στο παρελθόν, ενοχοποιώντας τους θεούς: «Όταν το θεϊκό αποδυναμώθηκε από το θνητό, τότε οι θεοί υπέπεσαν στην ασχημοσύνη. Ο Ζευς συγκέντρωσε όλους τους θεούς στην πιο ευγενική τους κατοικία, η οποία βρίσκεται στο κέντρο του σύμπαντος και έχει θέα σε ότι συμμετέχει στο γίγνεσθαι. Και έχοντας συγκεντρώσει αυτούς, είπε…» δεν θα μάθουμε πότε αυτό που ο Πλάτωνας ήθελε να κάνει τον Κριτία να πει. Το κείμενο σταματά εδώ. Θα έπρεπε να αντιμετώπιζαν κάποια σοβαρή κατάσταση οι Θεοί για να μαζευτούν εκεί που κατασκευάζονται τα γίγνεσθαι (πιθανά μέλλοντα). Το αποτέλεσμα είναι  ότι μια μεγάλη καταστροφή στο παρελθόν αφάνισε το 97% των θηλαστικών του πλανήτη.   

Κατά τον Λαβκραφτ, οι Παλαιοί Θεοί ή αλλιώς Αρχαίοι Θεοί ήταν μια φυλή στο εξώτερο διάστημα, που αποτελείται από φρικτά όντα μιας αλλοπρόσαλλης βιολογίας. Τα όντα αυτά, που ονομάζονται Μεγάλοι Παλαιοί, αποίκησαν πολλούς πλανήτες, έναν από τους οποίους ήταν και η Γη. Ήρθαν ως εδώ, εκατομμύρια χρόνια πριν την εμφάνιση του ανθρώπου, πετώντας με τις τεράστιες φτερούγες τους και έχτισαν πολιτείες τιτανικές στην Ανταρκτική και στα βάθη της θάλασσας. Μερικοί από τους Μεγάλους Παλαιούς λατρεύτηκαν ως Θεότητες, τόσο στη Γη όσο και σε άλλους πλανήτες, όπου περιμένουν υπομονετικά να έρθουν τα Άστρα στη σωστή τους θέση, για να ανοίξουν οι πύλες της φυλακής τους και να γυρίσουν ξανά.
Να σας θυμίσω επίσης το συγγραφέα των βιβλίων της γνωστής τηλεοπτικής σειράς, Game of Thrones, George Raymond Richard Martin ο οποίος θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς της λογοτεχνίας του φανταστικού όπου και εκεί γίνεται αναφορά στους Παλαιούς Θεούς. 
Σύμφωνα, λοιπόν, με τον Πλάτωνα κάποτε οι Θεοί μοίρασαν όλη τη Γη και διοίκησαν ο καθένας τους δικούς του Λαούς. Αυτό αποδεικνύεται και από τις αρχαιολογικές ανασκαφές που συνεχώς βρίσκουμε στοιχεία ότι αυτοί οι Θεοί υπήρξαν και λατρεύτηκαν από τους ανθρώπους.
Οι Παλαιοί Θεοί έρχονται ανά τακτά χρονικά διαστήματα και «επισκέπτονται» τη γη. Η επίσκεψή τους δεν γίνεται σύμφωνα με τα δικά τους θέλω, αλλά σύμφωνα με τις «κλειδαριές» του σύμπαντος που «ξεκλειδώνουν» μόνο σε συγκεκριμένες χρονικές στιγμές. 
Θα μπορούσαμε να πιστέψουμε ότι οι Παλαιοί Θεοί έρχονται για να μας βοηθήσουν δίδοντάς μας γνώση, αν κάθε φορά η αποχώρησή τους δεν συνοδευόταν από μια καταστροφή, η οποία γυρνούσε την ανθρωπότητα στη λίθινη εποχή. 
Είναι πλέον φανερό ότι οι Παλαιοί Θεοί δεν θέλουν την εξέλιξη του ανθρώπου, για να μπορούν να έρχονται κάθε φορά σαν σωτήρες μιας και έσβησαν την Αλήθεια του παρελθόντος μέσα από τις καταστροφές που οι ίδιοι προκάλεσαν.
Σήμερα λοιπόν, φαίνεται πως πλησιάζουμε σε πολύ μεγάλες αλλαγές, καθώς ο ενιαυτός βρίσκεται προς το τέλος του και είναι σχεδόν βέβαιο ότι στα επόμενα έτη θα δούμε πάλι όντα να έρχονται από τον ουρανό, σαν σωτήρες για να λύσουν τα προβλήματα που δημιούργησαν οι ίδιοι. 
Σε όλες τις φυλές τους λαούς και τις παραδόσεις ΟΛΟΙ περιμένουν την ΕΛΕΥΣΗ εκ των ουρανών.


Ο κάθε λαός βέβαια, φυσικό είναι να πιστεύει πως οι δικοί του Παλαιοί Θεοί είναι οι αληθινοί και η μυθολογία του η πιο σωστή. 
Για να αγγίξουμε όμως την Αλήθεια σχετικά με τους Παλαιούς Θεούς θα πρέπει ν αποκτήσουμε σφαιρική και αντικειμενική αντίληψη και να καταλάβουμε ότι Αρχαίοι Θεοί, Παλαιοί Θεοί, Εξωγήινοι κ.α. είναι 
ΈΝΑ και το αυτό.
Σαν Αρχαία Όντα εκατομμυρίων ετών και έχοντας πλανέψει πολλούς πολιτισμούς στο παρελθόν, τους είναι πολύ εύκολο να το κάνουν και τώρα. Tα “channeling”, οι επικοινωνίες εξ άνωθεν και παρόμοια «Θεϊκά» μηνύματα, αποτελούν ένα μικρό μέρος της προπαγάνδας των όντων αυτών, δημιουργώντας πρόσφορο έδαφος για την ΈΛΕΥΣΗ τους.

Έχουν τη δυνατότητα να εμφυτεύσουν στις συνειδήσεις των ανθρώπων, που πληρούν τις προϋποθέσεις σύμφωνα με τα Αρχαία Όντα,  ψευδής Μνήμες, Εικόνες και Όνειρα-Οράματα πιστεύοντας (οι άνθρωποι) με βεβαιότητα ότι αυτές αποτελούν πραγματικό κομμάτι του παρελθόντος ή του μέλλοντος τους, ενώ στην ουσία πρόκειται για προϊόν εξαπάτησης.   
Ο «παρασιτισμός» που δέχονται οι άνθρωποι αυτοί, είναι τόσο αληθοφανής που αδυνατούν να καταλάβουν ότι βρίσκονται σε πλάνη, πιστεύοντας με βεβαιότητα πως οι ίδιοι είναι μέρος του Θεϊκού σχεδίου.
  
Η Διαδικασία Αφύπνισης της Συνείδησης του Ανθρώπου είναι η μεγαλύτερη και ιερότερη πράξη που μπορεί να τελέσει μια ψυχή εν σάρκα. Μπορεί όμως να έχει και τελείως λανθασμένα αποτελέσματα για την εξέλιξή της. 
Η Αληθινή Αφύπνιση, από την ¨Δήθεν Αφύπνιση¨ δεν διαφέρει και πολύ. Μοιάζει σαν τους ορειβάτες που τους έχει πλακώσει χιονοστιβάδα και ενώ είναι απροσανατόλιστοι στο σκοτάδι και ο χρόνος κυλά εις βάρος τους, άλλοι σκάβουν προς τα πάνω για να σωθούν και άλλοι προς τα κάτω. 
Όλοι είναι πεπεισμένοι ότι ακολουθούν τον σωστό δρόμο.
Στο ¨τέλος¨ όμως, όλοι μαθαίνουν ποιά είναι η αλήθεια!

Υ.Γ. : Σκοπός αυτής της ανάρτησης δεν είναι η προσβολή των προσωπικών και θρησκευτικών «πιστεύω», παρά να προβληματιστεί ο καθένας με αυτό που θεωρεί βέβαιο και σίγουρο. Ενώπιον της αλλαγής του Ενιαυτού που συμβαίνει κάθε 26.000 χρόνια περίπου  και βρίσκεται προ των πυλών, καλούμαστε να εστιάσουμε στην Αλήθεια κάνοντας σωστές επιλογές αποφεύγοντας τα λάθη των προηγούμενων πολιτισμών που θα ΄ταν  ικανά να μας εγκλωβίσουν για άλλον έναν  πολυχιλιετή Ενιαυτό, εξαιτίας των Αρχαίων Θεών, στη Λήθη.

ΓΗΓΕΝΕΙΣ ΕΛΛΗΝΕΣ

Παρασκευή, 9 Οκτωβρίου 2015

Η σημασία του οβολού στους νεκρούς.

          Είναι γνωστή η συνήθεια στα αρχαία χρόνια να τοποθετείται στο στόμα του νεκρού ένας οβολός (νόμισμα χάλκινο ίσο με το 1/6 της τότε δραχμής), για να πληρωθούν τα ναύλα του νεκρού στον περαματάρη Χάροντα. Αυτήν την δοξασία την ενστερνίστηκαν όλοι : ιστορικοί, ερευνητές και αρχαιολόγοι.Άλλωστε τα συγγράμματα όλων των αρχαίων, μιλούσαν πάνω σ΄ αυτήν την εκδοχή. Κι αν όπως σατιρίζει ο Λουκιανός στο "ΠΕΡΙ ΠΕΝΘΟΥΣ" κάποια φορά δεν έβαζαν τον οβολό μη έχοντας πληρώσει τα ναύλα ο νεκρός ...θα γύριζε πίσω; Δηλαδή με άλλο σκεπτικό τους έβαζαν τον οβολό για να τους στείλουν στον αγύριστο; Άρα η όλη ιστορία που στήθηκε για να δικαιολογήσει τον ναύλο με τον οβολό, ήταν γελοία και επιπόλαια. Δυστυχώς όλοι οι "σχετικοί" με τα των εθίμων των νεκρών, αναμάσησαν την έωλη εύκολη εξήγηση, χωρίς καν να μπουν στον κόπο να ψάξουν το .... γιατί έκαναν στην πραγματικότητα αυτό το έθιμο. Το μηδαμινής αξίας νόμισμα του ενός οβολού έμοιαζε να θέλουν οι ζωντανοί να ξεφορτωθούν τους νεκρούς τους χωρίς να ξοδευτούν, ξαποστέλλοντάς τους στον Κάτω Κόσμο γρήγορα και σχεδόν ανέξοδα. Τότε γιατί οι οδυρμοί και οι σπαραγμοί για την απώλεια των προσφιλών προσώπων ; Δεν στέκεται λοιπόν καμιά τέτοια επιχειρηματολογία σε σοβαρή ανάλυση και κριτική. Είπαμε ότι ο οβολός ήταν χάλκινος. Ας σταθούμε σ΄ αυτό. Όλοι γνωρίζουμε την υψηλή αγωγιμότητα αυτού του μετάλλου που χρησιμοποιείται κατά κόρον στην μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας. Επομένως έχουμε ένα υλικό που βοηθά την μεταφορά της ενέργειας. Η ψυχή είναι ενέργεια εγκλωβισμένη σε σώμα, έτσι ο χαλκός βοηθά την ΕΞΟΔΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΩΜΑ ! Οι μύστες ανά την υφήλιο συμφωνούν επίσης ότι η ψυχή εξέρχεται από το στόμα ! Να γιατί έθεταν τον οβολό εκεί. Με τους αιώνες η γνώση χάθηκε και επικράτησε το γνωστό παραμύθι που όλοι ξέρουμε. Για τις απίστευτες ευεργετικές ιδιότητες του χαλκού, έχει κάνει διάλεξη ο ειδικός επιστήμονας Πάνος Ευσταθίου πριν μερικά χρόνια. Εκθειάζει μάλιστα την προστατευτική χρήση του χαλκού και του συγγενικού του μπρούτζου (90% χαλκός + 10% κασσίτερος), απέναντι σε ιούς, ασθένειες και σε ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις ! Ο Λουκιανός βαθύς γνώστης των μυστηρίων έκρυψε σατιρίζοντας πολλά μυστικά. Η επιμονή του να γράφει και να ξαναγράφει πάνω στο ίδιο θέμα δεν είναι τίποτα άλλο παρά να μας επιστήσει την προσοχή να δούμε πιο διεισδυτικά τις ιστορίες του. Τέλος ο αποσυμβολισμός της λέξεως ΧΑΛΚΟΣ= ΗΛΙΟΣ ΚΑΤΩ ΣΤΗ ΓΗ

Αργικέραυνος 3-10-15

Κυριακή, 4 Οκτωβρίου 2015

Δεν μας ψεκάζουν μόνο για το προφανές…!

         Είναι γεγονός ότι τα ψεκάσματα τον τελευταίο καιρό έχουν αυξηθεί δραματικά, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε ολόκληρο τον πλανήτη. Προφανώς μας ψεκάζουν λόγο του φθινοπώρου για να σπείρουν τις νέες εξελιγμένες ιώσεις του χειμώνα. Ιοί που έχουν βγει από εργαστήρια νανο-τεχνολογίας και ρομποτικής, που ¨εμβριώνουν¨ και εκκολάπτονται στο ανθρώπινο σώμα. Καλά ως εδώ, τα ξέρουμε αυτά εδώ και πολλά χρόνια. Δεν πιστεύω ότι είναι μόνο αυτά. Η Νέα Τάξη Πραγμάτων (Ν.Τ.Π.) ξέρω πως λειτουργεί, δίνει πάντα ένα μέρος του σχεδίου της στην δημοσιότητα, για να κρύψει το μεγαλύτερο σχέδιο της μακριά από τους συνωμοσιολόγους και ερευνητές. Αυτό άλλωστε δεν κάνουν και τα μεγάλα καρτέλ ναρκωτικών και όπλων; Προδίδουν ένα μικρό ποσοστό του εμπορεύματος στις Αρχές και προστατεύουν το υπόλοιπο με ασφάλεια. Αυτό κάνουν και τώρα με τους αεροψεκασμούς, τους πολέμους, το εμπόριο παιδιών, τα μεταλλαγμένα τρόφιμα, τα εμβόλια, τους εξωγήινους κτλ. Όλα αυτά είναι σαν το παγόβουνο, βλέπουμε μόνο την κορυφή που είναι το 10% του όγκου και το υπόλοιπο 90% είναι αόρατο στα μάτια μας. Για να αντιληφθή κανείς την πραγματικότητα πρέπει να ¨βουτήξει¨ κάτω από την επιφάνεια της πραγματικότητας και τότε θα καταλάβει τον πραγματικό ¨όγκο¨ των πληροφοριών που διακινούνται γύρω μας, από την Ν.Τ.Π.

 
Τα ψεκάσματα γίνονται πλέον με ξεδιάντροπο και θρασύτατο τρόπο, σαν να μην υπολογίζουν καν την ανθρώπινη αντίδραση. Στην ουσία όμως την υπολογίζουν και πολύ μάλιστα, απλά υπολογίζουν και φοβούνται ακόμη πιο πολύ να μην βγει το σχέδιο τους εκτός χρονοδιαγράμματος. Ναι, καλά ακούσατε, φοβούνται τον χρόνο και τον τρέμουν, είναι ψέμα αυτό που λένε, ότι οι επικυρίαρχοι του πλανήτη έχουν όλο τον χρόνο δικό τους γιατί είναι όντα αρχαία. Είναι αρχαία αλλά σε λίγο θα περάσουν στην ανυπαρξία αν δεν προλάβουν να υλοποιήσουν τα σχέδια τους μέσα σε λίγα έτη. Για εμάς τους ανθρώπους, ο χρόνος των λίγων ετών, είναι ένα αξιόλογο και υπολογίσιμο χρονικό διάστημα που μπορούμε να πράξουμε πάρα πολλά πράγματα, γι΄αυτούς όμως είναι λίγα δευτερόλεπτα από τη άθλια και αποκομμένη ύπαρξη τους. Δηλαδή ένα χρονικό τίποτα που παράλληλα πρέπει να υλοποιηθούν πολύ σοβαρά σχέδια. Μιλάμε για τρέξιμο, όχι αστεία. Όσον αφορά τα ψεκάσματα, βιάζονται να καλύψουν τον ουρανό από ένα πέπλο γκρίζο -τύπου Αγγλίας- γιατί αυτοί που έρχονται (μάλλον ανεβαίνουν), έχουν αλλεργία στον Ήλιο. Τα υπόλοιπα θα τα δούμε μπροστά μας στα επόμενα λίγα έτη. Τόσο ζωή έχει αυτός ο πολιτισμός, λίγα έτη για να τερματίσει. Προσέξτε και μην φοβάστε, για τον πολιτισμό λέμε, όχι για την ανθρωπότητα.


Optical illusion of devils coming out from underground.

Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2015

Γηγενείς & Αυτόχθονες οι Έλληνες

          Είμεθα πανάρχαιοι Πελασγοί! Είναι δε μεγάλη τιμή για μας διότι οι προπάτορες μας υπήρξαν το δυναμικότερο γένος της ιστορίας. Παρόλο που φέρουμε διάφορες ονομασίες κατά το φύλο (Αχαιοί, Ίωνες, Αιολείς, Αρκάδες, Μινωίτες, Μυκηναΐοι, Μακεδόνες κλπ) τρία υπήρξαν τα κύρια γενικά ονόματα του γένους των Ελλήνων:
Πελασγοί ( εκ του Πελασγού) , Γραικοί ( εκ του Γραικού ) και Έλληνες ( εκ του Έλληνος ) Και θα ήτο περιττόν να τονίζουμε την καταγωγή μας αν οι «καλοθελητές»δεν προέβαιναν στον άγριο τεμμαχισμό και ακρωτηριασμό του ενδόξου Γένους μας, με σκοπό να το αφανισουν αριθμητικά και να το κάνουν νήπιο ηλικιακά.

ΠΕΛΑΣΓΟΙ ΕΣΜΕΝ

Ο Πελασγός

Ητο υιός του Διός και της Νιόβης, αυτόχθων πάππος του Θεσσαλού [Και όχι Ινδοευρωπαίος εκ του πουθενά, ή εξ Ασίας και Αφρικής όπως ισχυρίζονται ορισμένοι αμαθείς ή κακόβουλοι κονδυλοφόροι] Η ετυμολογία του Πελασγός προέρχεται α/ εκ του πάλαι +γέγαα =γίνομαι παλιός β/ εκ του «Πέληον Αργος»=παλαιός γέρων(εξ ου και Αργος Πελασγικόν) γ/ εκ του πελαργός=ταξιδευτής δ/ εκ του περάω=περνώ θάλασσαν (μετανάστης, θαλασσοπόρος ) ε/ εκ του πλάζω=περιπλανώμαι δια θαλάσσης( λαός της θάλασσας) στ/ εκ του πέλας=πλησίον+άγω(οδηγώ, ηγούμαι μεταφέρω στους γειτονικούς λαούς) Όλα τα ετυμολογικά στοιχεία του ονόματος Πελασγός οδηγούν στον πανάρχαιο, ανήσυχο και τολμηρό λαό της θάλασσας που μεταναστεύει και ταξιδεύει (όπως ο πολύπλαγκτος Οδυσσεύς) Οι πρώτοι Πελασγοί ήσαν Αρκάδες που επέζησαν από τον Κατακλυσμό και από εκεί ορμώμενοι προσήγγισαν στις γειτονικές ακτές(Ιταλία, Μικρά Ασία, Μεσόγειο κλπ )

Ο Γραικός

Ητο προκατακλυσμιαίος ήρως, υιός του Θεσσαλού και δισέγγονος του Πελασγού που ήκμασε προ του Κατακλυσμού του Δευκαλίωνος . Ετυμολογείται εκ του «γραίος =γεραιός ή γηραιός εκ της ΅γης + ρέωΆ ή ΅γη +έραΆ»[ Ο Κωνστ. Οικονόμου εξ Οικονόμων στο « Περί γνησίας Προφοράς» σελ.335 γράφει: «Γραικός είναι άνθρωπος τον μεν σώμα στερρός , κραταιός, το δε γένος γηραιός, ήτοι παλαιός, αρχαιόγονος, πρεσβυγενής και γεράσμιος» Για τον Έλληνα γράφει ότι είναι εκ του έλα, είλη, ήλιος, σέλας πάντα σημαίνονται το ταχυκίνητον και πολυέλικτον φως »(Αεροπορική Ιδέα , άρθρο Αννας Τζιροπούλου-Ευσταθίου τ.40 2004)] Πάντως η κοιτίδα μας είναι η Θεσσαλία με επίκεντρο τον Όλυμπο.

Ο Έλλην

Ητο υιός του Δευκαλίωνος και είναι μετεξέλιξη εκ της γενιάς των Πελασγών και Γραικών «Έλλην, γόνω μεν ην Διός, λόγω δε Δευκαλίωνος» Και η χώρα που κατοικούσαν οι Έλληνες ωνομάσθη Ελλάς, «πρότερον Πελασγία καλουμένη» [Ηρόδ. Β! 56] Ετυμολογικές εκδοχές α/ Ελλάς= η φωτεινή καθέδρα,(σελ+ελλά) β/ Ελλάς=ο φωτεινός λίθος(σέλ+λας) Κατά τον Αριστοτέλη το όνομα της πήρε από την Δωδώνη της Ηπείρου , όπου ζούσαν οι Σελλοί και οι καλούμενοι τότε Γραικοί και νυν Έλληνες . Το Πάριον Μάρμαρον γράφει: «Έλληνες ωνομάσθησαν , το πρότερον Γραικοί καλούμενοι» Η ονομασία ΅ΠελασγοίΆ είναι γενική και περιλαμβάνει μια ευρύτερη ομάδα που ξεκίνησε μεν από την ίδια περιοχή με κέντρο το Αιγαίο Πέλαγος (την Ελληνική Χερσόνησο και τις πέριξ του Αιγαίου ακτές) αλλά ξαπλώθηκε στην σε όλη την λεκάνη της Μεσογείου, στην Ευρώπη και στον κόσμο ολόκληρο και συν τω χρόνω πήρε διαφορετικά ονόματα. Και δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι οι Πελασγοί με διάφορα ονόματα είναι διεσπαρμένοι σε κάθε γωνιά του πλανήτου.

Ο Ηρόδοτος γράφει (Κλειώ 58) τα εξής: «Εγώ πιστεύω ότι οι Ελληνικοί λαοί μιλούσαν την ίδια γλώσσα, αλλά αποδυναμώθηκαν μετά τον χωρισμό τους από τους Πελασγούς, και ξεκινώντας αρχικά από ένα μικρό πυρήνα, έφτασαν στους τεράστιους αριθμούς που αντιπροσωπεύουν τώρα με την ενσωμάτωση διαφόρων ξένων εθνών, ανάμεσα στα οποία ήταν και οι Πελασγοί. Δεν πιστεύω ότι οι Πελασγοί, ένας βαρβαρικός λαός, έγινε ποτέ πολυάριθμος ή ισχυρός». Ωστόσο η διαφορά έθνους κατά τον Ηρόδοτο σημαίνει διαφορά φυλής μάλλον, παρά έθνους όπως το θεωρούμε σήμερον.
Και αντιγράφω ένα άλλο απόσπασμα του (Κλειώ 56) που επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές: «Οι έρευνες έδειξαν ότι οι Λακεδαιμόνιοι ήταν δυνατότεροι από τους Δωριείς και οι Αθηναίοι από τους Ίωνες. Αυτοί οι δυο, από τους οποίους οι πρώτοι κατάγονταν από τους Πελασγούς, ενώ οι άλλοι από τους Έλληνες». Ποιος όμως πιστεύει ότι οι Λακεδαιμόνιοι δεν ανήκαν στο Ελληνικό έθνος; Κατά τον Ηρόδοτο το Αθηναϊκό έθνος ήτο Πελασγικό, και Πελασγοί ήσαν και οι πρώτοι Αρκάδες και οι κάτοικοι του Κρότωνα και της Τροίας και άλλων πόλεων. Ο διαχωρισμός των Ελλήνων σε πολλά φύλα (Δρύοπες, Λέλεγες, Πελασγοί, Καύκωνες, Θράκες, Τηλεβόες κλπ) οφείλεται στον βαθύ γεωγραφικό διαχωρισμό τους, που και ακόμη και σήμερα δημιουργεί προβλήματα επικοινωνίας σε ορισμένες εποχές του έτους. Συνεπώς, ούτε από βορρά κατήλθαν στην Ελλάδα, ούτε Σλαύοι εξελληνισθέντες είναι οι Έλληνες -όπως υπεστήριζε παλαιότερον ο Φαλμεράϊερ- ούτε τέλος προήλθαν από την Αγγλία, ανοησίες που διετύπωσε στο «μυθιστόρημά» του το 1842 ο Λόρδος Μπούλβερ Λύττον, και συνηγόρησε με αυτές και ο Γερμανός επιστήμων Μύλλερ. Ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει.

Οι Ευρωπαίοι προέρχονται από τους Αιγαίους Πελασγούς Πρωτοέλληνες, αλλά αυτό δεν το ανέχεται ο εγωισμός των που θέλουν πάση θυσία να συμμετέχουν στον λαμπρότερο πολιτισμό που έφτιαξε ο άνθρωπος ως τώρα. Είναι απίθανον να είχαν ξένη προέλευση οι Έλληνες διότι προ των περιόδων των παγετώνων, ως προανεφέρθη, ολόκληρος η Βόρεια Ευρώπη, η πέραν του Δουνάβεως και εντεύθεν του κάτω Ρήνου και των Άλπεων, αλλά και η Ανατολή-μηδέ της βορείας Περσίας και των Ινδιών εξαιρουμένων- εκαλύπτοντο από παγετώνες. Αλλά και μετά την τήξη των παγετώνων τα πεδινά μέρη εκαλύφθησαν από ύδατα και λάσπη. Επομένως, ήτο αδύνατον να ζήσουν, και πολύ περισσότερο να δημιουργήσουν πολιτισμό στις περιοχές της Μεσευρώπης οι υποτιθέμενοι ΙΕ ή Άριοι και αργότερον να τον μεταφυτεύσουν στους Αιγαίους Πελασγούς. Διότι οι τελευταίοι είχαν το προνόμιο να ζουν στην πλέον εύκρατη περιοχή του κόσμου, να «κολυμπούν» στην Μεσόγειο Θάλασσα και να επικοινωνούν με όλους τους λαούς του τότε γνωστού κόσμου. Και τότε φυσικά δεν υπήρχον οι σημερινές πηγές ενέργειας, για να στηρίξουν οι βόρειοι πολιτισμό, όπως συμβαίνει σήμερον με την σύσταση του τεχνολογικού πολιτισμού.

Οι Πολυταξιδεμένοι Πελασγοί

Ο Πελασγός είναι τόσο παλιός ώστε φέρεται, σύμφωνα με την μυθολογία, ως υιός του Ποσειδώνος. Ο συμβολισμός αυτός είναι σύμφωνος με την θαλασσινή καταγωγή του Ελληνικού έθνους και την ναυτοσύνη των Ελλήνων. Αλλά και ο Ίναχος, ο «πρώτος άνθρωπος της Πελοποννήσου», ήτο υιός των Ωκεανού και της θαλασσινής θεάς Τηθύος. Δεν υπήρχον τότε άλλοι προηγμένοι άνθρωποι, που να ταξιδεύουν όχι μόνον θαλασσίως αλλά δια ξηράς βορείως ή ανατολικώς του Δουνάβεως. Πώς όμως έμαθαν οι Αρχαιοέλληνες Αιγαίοι Πελασγοί να ταξιδεύουν;

Μετά την καταβύθιση της Αιγηίδος βρέθηκαν ξεκομμένοι στα νησιά από την φυλή και τους συγγενείς των και επιθυμούσαν διακαώς να ξεφύγουν από αυτήν την απομόνωση. Έτσι έμαθαν να θαλασσοπορούν, πρώτα πάνω σε κορμούς δένδρων και έπειτα σε πλοιάρια. Οι Έλληνες από τα πανάρχαια χρόνια συνδέονται στενότατα με την θάλασσα και κυριολεκτικά αλωνίζουν το Αιγαίο και την Μεσόγειο θάλασσα. 

Από το Αιγαίο και τα Μικρασιατικά παράλια εισχώρησαν προοδευτικά και ακτινοειδώς-εν είδη βεντάλιας-προς βορράν, ανατολάς, νότον και δυτικά και εκπολίτισαν τις υποανάπτυκτες φυλές, όταν οι κλιματολογικές συνθήκες το επέτρεψαν. Τότε τα θαλάσσια ταξίδια ήσαν σχετικώς ευκολότερα και πιο ασφαλή εν συγκρίσει με τα χερσαία. Μετά την καταβύθιση της Αιγηίδος είναι φυσικό οι πέριξ του Αιγαίου νομάδες να μετακινήθηκαν προς βορράν και ανατολάς προς εξεύρεση βοσκοτόπων για τα ποίμνια των. Αυτοί εισχώρησαν στις αποστραγγιζόμενες πεδιάδες μετά την υποχώρηση των υδάτων. Τέτοιες παλινδρομικές μετακινήσεις -άγνωστον πόσες- ασφαλώς συνέβησαν στην διάρκεια των χιλιετιών υπό την πίεση των αναγκών των πληθυσμών της εποχής. Όμως το κύριο ρεύμα μετανάστευσης ήτο σταθερά προσανατολισμένο από την περιοχή του Αιγαίου και της Χερσονήσου του Αίμου προς βορράν, νότον, ανατολάς και δυσμάς, διότι οι έποικοι ανεζήτουν νέες κενές και παρθένες εκτάσεις, αρχικά για την κτηνοτροφική και βραδύτερα για την γεωργική τους εκμετάλλευση. Εξ άλλου η τάση αυτή προς μετανάστευση συνεχίζεται ως την εποχή μας (μεταναστευτικά κύματα προς Αμερική, Αυστραλία κλπ).Πάντως στην αρχή ζούσαν βίον νομαδικόν, όπως ακριβώς και οι Σαρακατσαναίοι της Πίνδου, οι οποίοι μπορούμε να πούμε ότι είναι οι γνησιότεροι και αρχαιότεροι Πρωτοέλληνες «Ευρωπαίοι», απόγονοι των Πελασγών.

Εξ Αιγηίδος ο Πολιτισμός

Εκ της Αιγηίδος ξεκίνησαν όλοι εκείνοι οι λαοί, οι οποίοι παρουσιάζονται βραδύτερον στις γύρω περιοχές της Μικρασίας, του Καυκάσου και της Μεσογείου ως τον Δούναβη με διάφορες ονομασίες, μεταφέροντες μαζί και τον πολιτισμό τους. Είναι φυσικά αδύνατον να προσδιορισθή πόσα χρόνια πέρασαν μετά την καταβύθιση της Αιγηίδος, μέχρις ότου διαμορφωθούν σε φυλές οι διάφορες αυτές ομάδες που διεσώθησαν στα παράλια ή μετεκινήθησαν στα ενδότερα. Κατά τις μαρτυρίες των Αιγυπτίων ιερέων της Σάϊν προς τον Σόλωνα, όπως αναφέρει ο Πλάτων στον «Τίμαιο», από τους Αρχαιοέλληνες Αιγαίους πήραν τον πολιτισμό. Τούτο καταφαίνεται και από τις επιδόσεις των στην ναυσιπλοία, αλλά και στις τέχνες (προηγμένη Κυκλαδίτικη τέχνη αγαλματιδίων). Τα προπαγανδιστικά μυθεύματα περί αφίξεως Φοινίκων και άλλων («Μαύρη Αθηνά», Μπερνάλ), εκτός του ότι στερούνται λογικής και επαρκούς τεκμηρίωσης έχουν επιστημονικά καταπέσει, αφού και ο ίδιος παρεδέχθη ότι το κίνητρο του ήτο το κέρδος και η προσέλκυση της προσοχής. 

Το πολλαπλά διαφημισθέν αφήγημα του Μεσοποταμίου Γιλγαμές, το οποίο θέλησαν να παρουσιάσουν σαν απόδειξη της παλαιάς πνευματικής ανάπτυξης των διαφόρων λαών της Μεσοποταμίας, είναι πολύ νεώτερο και κακότεχνο κατασκεύασμα, συντεθέν βάσει Ελληνικών παραδόσεων και μύθων. Πρόκειται πράγματι περί κακότεχνης αντιγραφής των αναφερομένων περί του κατακλυσμού του Δευκαλίωνος, ο οποίος ας σημειωθή, είναι παλαιότερος του κατακλυσμού του Νώε, εάν έγινε φυσικά κι αυτός. Γιατί όλα τα γραφόμενα περί του κατακλυσμού του Νώε είναι τερατώδη, αντιεπιστημονικά και προσιδιάζοντα μόνον σε λαό που δεν είχε ιδέα περί της θαλάσσης και της ναυσιπλοϊας.
Αντίθετα από τα κείμενα των Ορφικών περί του κατακλυσμού του Ωγύγου πιστοποιείται ότι κανένας άλλος αρχαίος λαός δεν έχει παλαιότερες αναμνήσεις και επιστημονικές μαρτυρίες και ούτε έχει σημειώσει πνευματικές εκδηλώσεις και άλλες ενδιαφέρουσες διαπιστώσεις (λ.χ. αστρονομικές παρατηρήσεις 11.000 ετών π.Χ.) όπως αυτές που περιέχονται στα αρχαία Ελληνικά κείμενα. Όπως μας πληροφορεί ο Έρμαν Ντίλς [«Προσωκρατικοί», Κεφ. Ορφεύς, σελ. 3] οι Αιγαίοι Αρχαιοέλληνες έγραφον τις παρατηρήσεις των αρκετές χιλιάδες χρόνια πριν επί λεπτών σανίδων, λίθων ή οστράκων (γραφή Δισπηλιού, Γιούρων, Αλοννήσου κλπ),γεγονός που μαρτυρεί ότι ήσαν εχέφρονες άνθρωποι (Homo Sapiens). Το ερώτημα που γεννάται λοιπόν είναι γιατί είχαν αγνοήσει ή παραμερίσει τόσο σοβαρά αποδεικτικά στοιχεία οι νεώτεροι δήθεν «σοφοί» ερευνητές της Δύσεως;

 Ασφαλώς δεν είναι τυχαίο το γεγονός, διότι η Ελληνική Προϊστορία καίει και προτιμούν να την αγνοούν, να την παραμερίζουν και όταν βγαίνη τυχαίως στην επιφάνεια να την αποσιωπούν ή να την παραχαράζουν ακόμη. Διότι στην περιοχή αυτή κατοικούσαν εχέφρονες άνθρωποι όχι προ 10, 20 χιλιετιών -όπως ισχυρίζονται για την Μεσοποταμία οι γνωστοί Φοινικιστές ή προ 35-40.000 ετών των Αφροκεντριστών- αλλά προ 100, 800.000 ετών, αλλά και εκατομμυρίων ετών, όπως απέδειξαν οι έρευνες των Πετραλώνων, της Τρίγλιας και της Πτολεμαΐδος, υπό του ανθρωπολόγου-αρχαιολόγου κ. Άρη Πουλιανού. Επομένως οι Αμερικανικές έρευνες στο σπήλαιο Φράχθυ της Ερμιονίδος, οι οποίες έφεραν στο φως στοιχεία του πολιτισμού προ 25 χιλιάδων ετών, έρχονται να αποδείξουν την ύπαρξη και την συνέχεια της αναπτύξεως του ανθρώπου στον Ελλαδικό χώρο. Τα κενά που σήμερον υπάρχουν σε μακρές περιόδους της ιστορίας δεν σημαίνουν αρνητική ύπαρξη ζωής, αλλά μάλλον έλλειψη συστηματικών ερευνών στην περιοχή αυτή.

Ο Πολιτισμός των Ρωμαίων

Ο εκπολιτισμός είναι πανάρχαιος και ανάγεται από την εποχή των Ετρούσκων και Τυρσηνών. Όμως ο κυρίως πολιτισμός των Ρωμαίων πριν αρχίσουν την αυτοκρατορική τους πορεία άρχισε κυρίως μετά την κατάκτηση της Ελλάδος (180-120 π.Χ), δηλαδή από την εποχή του Καίσαρος. Προηγουμένως οι φυλές της Κεντρικής και Βορείου Ιταλίας ήσαν σχετικά πρωτόγονες και άξεστες, δεν γνώριζαν την γραφήν και εσυνήθιζαν ακόμη και την ανθρωποφαγία και ανθρωποθυσία σε παλαιότερες εποχές. Επομένως, τον πολιτισμό και την γραφή όλοι οι Ευρωπαίοι την χρεωστούν στους Πελασγούς και Κρήτες Πρωτοέλληνες. Η Λατινική γραφή είναι κι αυτή Ελληνική (Χαλκιδικό αλφάβητο) και ο Ρωμαϊκός Πολιτισμός είναι αντίγραφο -συχνά κακέκτυπο- του Ελληνικού Πολιτισμού. Έτσι αποδεικνύεται η πανάρχαια κοινή καταγωγή των κατοίκων της Βόρειας και Δυτικής Ευρώπης (Τεύτονες, Γαλάτες, Σουάβοι, Σάξωνες, Ίβηρες κλπ) από τους Αιγαίους Πρωτοέλληνες. 

Οι λαοί αυτοί διατηρούν ακόμη ονομασίες ορισμένων θεών της Αρχαίας Ελλάδος, λέξεις ή ρίζες λέξεων της αρχικής μητρικής των γλώσσας, ή μάλλον του γλωσσικού ιδιώματος των το οποίο ανήκει στην Ελληνική (Ινδοευρωπαϊκή) ομογλωσσία. Επειδή συν τω χρόνω αυτοί ήρθαν σε επιμειξία με άλλους λαούς, αλλά και λόγω διαφορετικών κλιματολογικών και πολιτιστικών συνθηκών, ήτο επόμενον να διαφοροποιηθούν και να απομακρυνθούν αναγκαστικά από την αρχική πολιτιστική των κοιτίδα, του Αιγαίου. Άλλοι εξ αυτών στις νέες των πατρίδες εκβαρβαρίστηκαν ή αφομοιώθησαν για να επιβιώσουν και παρέμειναν ανεξέλικτοι, όπως τους ανευρίσκουμε μετέπειτα κατά την ιστορική περίοδο, διασκορπισμένους σε διάφορες χώρες του βορρά σε φυλές (Κιμμέριοι, Σκύθες, Γέτες, Αριμασποί, Γέλωνες, Μασαγέτες, Βουδίνοι, Αγριππαίοι, Ισηδόνες, Σαρμάτες, Δάκες κ.ο.κ.). Αυτοί εξελίχθησαν αργότερα υπό την επίδραση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και δημιούργησαν τα γνωστά έθνη του βορρά και της Ανατολής. Εκείνους που εισχώρησαν ανατολικότερα και εκείθεν της λίμνης Βαϊκάλης, τους ανευρίσκουμε κατόπιν ως Υπερβορείους ( ή ως Γκιλάκους).

Στην Ιαπωνία έφθασε προ αμνημονεύτων χρόνων μια λευκή φυλή, οι Αϊνού (=Ίωνες), ενώ συναντώμεν διάσπαρτες λευκές φυλές στην Ασία και Άπω Ανατολή. [Βλέπε Τόμ. «ΛΑΟΙ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ» «Γενική Εισαγωγήν» όπως και «Γενική Εισαγωγή» στο Δεύτερο βιβλίο του Ιωάν. Πασσά «ΤΑ ΟΡΦΙΚΑ» και τα σχόλια στους «Ύμνους του Ορφέως»]. Οι Τούρκοι είναι ένα μωσαϊκό λαών στην πλειοψηφία των αυτοχθόνων που ζούσαν από αρχαιοτάτων χρόνων στην περιοχή. Οι Τούρκοι αποτελούν μια μικρή μειοψηφία που κατήλθαν σαν νομάδες από τα υψίπεδα της Κεντρικής Ασίας, από την περιοχή του Αλτάϊ, στην Μεσόγειο. Οι τελευταίοι είναι Ταταρομογγολικής καταγωγής και έμειναν άξεστοι και απολίτιστοι από της εγκαταστάσεως τους στην Μικρά Ασία ως σήμερον. Η φυλή αυτή αποτελούσε την ιθύνουσα τάξη της Οθωμανικής Τουρκίας, αλλά και της σημερινής Κεμαλικής Τουρκίας.

Η Καταγωγή των Ευρωπαϊκών Λαών

Κατά τον Αθαν.Σταγειρίτη [«ΩΓΥΓΙΑ», Τόμ. Β του Αθαν.Σταγειρίτη, Εκδ. Βιέννης 1808] η καταγωγή όλων των φυλών -και φυσικά των νεωτέρων Εθνών της Βορείου, Δυτικής και Ανατολικής Ευρώπης, καθώς και οι λευκοί της Ρωσσίας και Κεντρικής Ασίας- προέρχονται από το Αιγαίον, και συγκεκριμένα από τον Ελληνικό πολιτιστικό χώρο, και όχι από τους ανύπαρκτους Ινδοευρωπαίους [Βλέπε Διόδ. Σικελιώτη, Βιβλ. Α, Στράβωνα, «Εισαγωγή» και Συρέ «Οι Μεγάλοι Μύσται», Καρλάυλ «Οι Ήρωες» (Οντίν) και Σαρλ Μπερλίτζ «Τα Μυστήρια από ξεχασμένους Κόσμους»]. Η εξέταση των λεγομένων Αριανών γλωσσών, όπως πραγματικά ομιλούνται σήμερον διαθέτουν πολυάριθμα Πελασγικά στοιχεία, τα οποία αναμφισβήτητα προέρχονται από την Πελασγική των κοιτίδα, τα Βαλκάνια, την Κάτω Ιταλία και την Μ. Ασία.

 Όταν η ίδια ρίζα βρίσκεται σ’ όλες τις γλώσσες ή στις περισσότερες από αυτές, θα πρέπει να συμπεράνουμε ότι το αντικείμενο που υποδηλούται δια της ρίζας ταύτης, ήτο κοινό για τους προγόνους των, οι οποίοι είχαν κάποτε τον ίδιο πολιτισμό. [Για παράδειγμα η λέξη «Άξων», υπάρχει παρεφθαρμένη σ’ όλες τις λεγόμενες αριανές γλώσσες, διότι οι λαοί αυτοί γνώριζαν όλοι την βοήλατη άμαξα. Ορισμένοι την βελτίωσαν και της έβαλαν ακτίνες στο διάβα του χρόνου, ενώ άλλοι διατήρησαν τον παραδοσιακό τροχό εκ κορμού δένδρου. Άρα διαφοροποιήθησαν. Με την πρόσθεση λοιπόν νέων λέξεων αρχίζει η διαφοροποίηση της γλώσσας και της ταυτότητας των λαών]. Έτσι έγινε βαθμιαία η διαφοροποίηση των φυλών εκ της αρχικής των καταγωγής. Τελικά παραμένει η κοινή καταγωγή σαν μύθος. Ο μύθος λ.χ της Ατλαντίδος, ο οποίος σχετίζεται με την πανάρχαιη δραστηριότητα της Ελληνικής φυλής, όπως δείχνουν τα διάφορα ευρήματα, υπήρξε κάποτε πραγματικότης. Όχι όμως και ο τεχνητός «μύθος» περί των Ινδοευρωπαίων.

Ο Μύθος των Ινδοευρωπαίων

Η κάθοδος φυλών από Βορρά και Ανατολών στην Ελληνική Χερσόνησο, για να εκπολιτίσουν τους δήθεν άξεστους Αιγαίους, δεν ευσταθεί ούτε επιστημονικά, αλλά ούτε από λογικής απόψεως, διότι οι Αιγαίοι ήσαν αποδεδειγμένα ναυτικός και στο έπακρον πολιτισμένος λαός που ταξίδευε, από την χαραυγή της Προϊστορίας του, όχι μόνον στην Μεσόγειο, αλλά και στους Ωκεανούς. Αν δεχθούμε τις δοξασίες περί «Ινδοευρωπαϊστών», τότε θα έπρεπε κανονικά να είχαν βρεθή κάπου τα ίχνη τους, ο ανώτερος πολιτισμός τους, η γλώσσα τους και τέλος τα ιστορικά πνευματικά μνημεία που θα άφηναν πίσω στην αρχική των κοιτίδα. Τέτοιο πράγμα όμως δεν έχει βρεθή. Τίποτα απολύτως δεν επιβεβαιώνει την ύπαρξη τους.

 Αντίθετα, συνεχώς έρχονται στο φως νέες συντριπτικές αποδείξεις και ατράνταχτα τεκμήρια από τον Ελληνικό χώρο και εκτός αυτού-στις χώρες που ταξίδευσε-που επιβεβαιώνουν ότι οι Αιγαίοι Πρωτοέλληνες μετέδωσαν πρώτοι τον πολιτισμό τους σ’ όλους τους λαούς του τότε γνωστού κόσμου. Βέβαια, όλες αυτές οι αντιεπιστημονικές και δογματικές θεωρίες του παρελθόντος έχουν προ πολλού καταπέσει, αλλά επανέρχονται κάθε φορά με καινούργιο περιτύλιγμα στην επικαιρότητα από το «επιστημονικό» κατεστημένο της διεθνούς εξουσίας. Γιατί αυτός ο μύθος βολεύει την διαιώνιση της εξουσίας τους. Σήμερα βρισκόμαστε σε μια έξαρση του φαινομένου τούτου. Παντού επιδιώκουν να μειώσουν την αξία και την συμβολή του ανυπέρβλητου Ελληνικού παράγοντα στην δημιουργία του παγκόσμιου Πολιτισμού [Βλέπε «ΦΥΣΙΚΗ ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑ», Τόμ. «ΕΛΛΑΣ» της Εγκυκλοπ. «ΗΛΙΟΣ», του Ιωάννη Κουμάρη]. Αρκεί να επαναλάβουμε ότι "όταν οι αρχαίοι Έλληνες έφτιαχναν τον Παρθενώνα, οι πρόγονοι των σημερινών Άγγλων ζούσαν μέσα στα σπήλαια ή στα ανήλια δάση, ενώ πλείστοι απ’ αυτούς και άλλοι βόρειοι λαοί, ήσαν ακόμη ανθρωποφάγοι ή έκαναν ανθρωποθυσίες» [Στράβων, βιβλ.VI, σελ. 226, 21] [Ανέκαθεν το θαρραλέο και ανήσυχο Βρεταννικό έθνος συμπεριφέρθηκε αλαζονικά και σαν κατακτητής στην Ελλάδα, μιμούμενο τους δήθεν ξανθούς Ινδοευρωπαίους αποικιοκράτες και εκπολιτιστές]. Ακόμη και στην γειτονική μας Ιταλία, ακόμη και κατά την κλασσική εποχή, εθυσίαζαν παίδες στην εορτή των Κομπιταλίων και Λαραλίων, και μόλις επί Βρούτου κατηργήθη το έθιμον τούτο.[«ΩΓΥΓΙΑ» του Αθαν. Σταγειρίτη, Β. Τόμ. σελ.480]. 

Επομένως, είναι απαράδεκτη και εξοργιστική η τόσο κραυγαλέα παραποίηση και διαστροφή της Ιστορίας και Προϊστορίας των Ελλήνων. Δωδωναία η Λατρεία των Δρυίδων. Σύμφωνα με παλαιότερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις, διεπιστώθη ότι κατά την Μινωική περίοδο οι Κρήτες θαλασσοπόροι μετέφεραν στην Μεσόγειο "Κασσίτερο" από την Αγγλία. Όμως δεν πήγαιναν με άδεια χέρια εκεί. Τους μετέδιδαν τον ανώτερο Κρητομινωϊκό πολιτισμός τους. Πρόσφατα, ανεκαλύφθησαν στην Αγγλία προϊστορικές Ελληνικές εγκαταστάσεις, οι οποίες φανερώνουν ότι οι πρωτόγονοι και καθυστερημένοι λαοί της Αγγλίας δέχθηκαν την επίδραση των Ελλήνων και συν τω χρόνω εκπολιτίσθησαν. Έτσι αποδεικνύεται ότι η πανάρχαια λατρεία των Δρυίδων στην Βρεταννία είναι Ελληνικής προέλευσης, εκ του Μαντείου της Δωδώνης, και μετεφέρθη εκεί προ αμνημονεύτων χρόνων. Η Ελληνική Προϊστορία παρουσιάζει πράγματι ένα εκπληκτικό μυστήριο και μια σαγηνευτική πρόκληση για αυτόν που θα προσπαθήση να την αποκρυπτογράφηση και να εμβαθύνη σ’ αυτήν. Η αυτοχθονία των Ελλήνων έχει αποδειχθή με ατράνταχτα τεκμήρια από διαπρεπείς ανθρωπολόγους, όπως ο Ιωάν. Κουμάρης [Βλέπε άρθρον «Φυσική Ανθρωπολογία» Ιωάν. Κουμάρη, Α. Μέρος, Τόμος «ΕΛΛΑΣ», Εγκυκλοπ. «ΗΛΙΟΣ» και Αλέξη Σίνου «Η Γεωγραφική Ενότης του Ελληνικού Μεσογειακού Χώρου» Μέρος Α. Σελ. 94-95, Μέρος Β. Σελ.179-182 κλπ].


Ο Ευρωπαίος «Αρχάνθρωπος» των Πετραλώνων

Αδιάσειστα τεκμήρια της γηγενούς προέλευσης του Έλληνα έφερε εσχάτως εις φως ο διεθνούς κύρους ανθρωπολόγος Άρης Πουλιανός με την ανακάλυψη του «Ευρωπαίου Αρχανθρώπου των Πετραλώνων Χαλκιδικής» και του «Κυνηγού Ελεφάντων της Πτολεμαίδος» για τον οποίο θα μιλήσουμε σε άλλο κεφάλαιο. Ο Ορφεύς λέγει: «ήδ’ όσον Αιγύπτω ιερόν λόγον εξελόγχευσα», δηλαδή στην Αίγυπτο και στην Λιβύην, εδίδαξα,(εξελόγχευσα=εξεγέννησα) τον ιερόν λόγον [«Αργοναυτικά» των «Ορφικών» στίχ. 42-44 και 102 Εκδ. Λειψίας TAUCHNIZIT 1829]. [Τυγχάνει ευνόητον ότι το «εξελόγχευσα» δεν σημαίνει ότι «εδιδάχθην», όπως υπεστήριξαν αμαθέστατοι και κακοηθέστατοι συγγραφείς]. 

Επομένως, η απόδειξη αυτή κονιορτοποιεί κάθε άλλη παλαιά και νεώτερη δογματική θεωρία, οι εμπνευστές των οποίων δεν μπαίνουν καν στον κόπο να τις τεκμηριώσουν με στοιχεία. Είναι γνωστόν ότι κατά την 8 ην χιλιετίαν π.Χ. ελάμβανε χώραν μεταφορά Οψιανού Λίθου με πλοία από την νήσο Μήλον του Αιγαίου πελάγους στην Αργολίδα, όπως απέδειξαν τα ευρήματα οψιανού λίθου στο σπήλαιο του Φράγχθη της Αργολίδος. Άρα οι Αιγαίοι από τότε θαλασσοπορούσαν. Αλλά και στον χώρον της Ανατ. Μεσογείου οι Πρωτοέλληνες Μινωίτες και Μυκηναίοι κυριαρχούν από αμνημονεύτων χρόνων. [Πανάρχαιοι Αχαιοί Κρήτες και Κύπριοι οι αρχαιο-Φοίνικες και οι Φιλισταίοι και «Παλαισάτι», διέσχιζαν την Μεσόγειο για να εγκατασταθούν στην Παλαιστίνη].
Ο Ισοκράτης το διαλαλεί ότι: «Είμαστε αυτόχθονες. Δεν διώξαμε άλλους που ήσαν εδώ, ούτε ήρθαμε από αλλού να την καταλάβουμε έρημη από πληθυσμό, ούτε είμαστε μιγάδες και ανακατεμένοι με άλλα έθνη, αλλά προερχόμεθα από καλό και γνήσιον έθνος, ώστε γεννηθήκαμε σ’ αυτήν εδώ την γην, την κατέχουμε και διαβιούμε όλον τον καιρό. Ασχέτως αν όλον τον 20ον αιώνα η διεθνής εξουσία ραδιουργεί σε βάρος του Ελληνισμού και με την χρησιμοποίηση της Τουρκίας σαν «πολιορκητικό κριό» επιδιώκει την έξωση του Ελληνικού Γένους από τις πανάρχαιες πατρογονικές του εστίες (Μικρά Ασία, Κύπρος, Αιγαίο, Μακεδονία, Ηπειρο). [Η διεθνής εξουσία και οι εδώ υπηρέτες και διεκπεραιωτές της θέλουν να μας επιφέρουν ανάμειξη και να μας μεταβάλουν σ’ ένα άθλιο συνονθύλευμα, ώστε να απωλέσουμε την εθνική μας ταυτότητα. Προς τούτο συμβάλουν και ορισμένοι «γραικύλοι» και δήθεν.
 


Β) Γεννήθηκε κυριολεκτικά μέσα από την ίδια την γη.

Την θεωρία αυτή, ότι ο Έλληνας γεννήθηκε μέσα από την γη σαν να ήταν καρπός της, την συναντούμε πολύ συχνά μέσα στην Αρχαία Ελληνική Γραμματεία όπως για παράδειγμα στον Πλάτωνα (Μενέξενος 6-7) & (Πολιτικός, 269 b): «Το τους έμπροσθεν φύεσθαι γηγενείς και μη εξ αλλήλων γεννάσθαι», δηλαδή οι άνθρωποι των παλαιότερων καιρών (της εποχής του Κρόνου) γεννήθηκαν από την γη και δεν γεννήθηκαν ο ένας από τον άλλον).
Επίσης: «Ο πρώτος άνθρωπος ήταν ο Πελασγός που ξεπήδησε από το έδαφος της Αρκαδίας» (Παυσανίας Η 1,2).

Είναι πραγματικά δύσκολο να εμπεδώσουμε αυτή την ιδέα και ευκολότερο να την περιγελάσουμε. Ωστόσο αξίζει τον κόπο να το ερευνήσουμε.

«Πόσο δίκαια δόθηκε στη γη το όνομα ‘μητέρα’!» υμνεί ο Λουκρήτιος και τα λεγόμενά του συμφωνούν απόλυτα με τον Πλάτωνα. «Όλα τα πλάσματα μέσα από τη γη ξεπήδησαν […] μονάχη της η γη έπλασε το ανθρώπινο γένος» (Περί Φύσεως, βιβλίο 5ο, 930-931 & 962)
Επιπλέον, ο Λουκρήτιος διευκρινίζει «κι απέκειθε όλοι βγήκαμε από ένα ουράνιο σπέρμα· ο ίδιος είναι για όλους μας πατέρας» (Περί Φύσεως, βιβλίο 2ο, 1190-1191) και μαζί του συμφωνεί ο Ησίοδος: «θεοί και άνθρωποι θνητοί την ίδια καταγωγή έχουνε.» (Έργα και Ημέραι, στίχος 108), αλλά ο Πίνδαρος «Εν ανδρών, εν θεών γένος· εκ μιας δε πνέομεν μητρός αμφότεροι» (Νέμεα, Ωδή 6η)

Το υπονοούμενο που έρχεται στο φως είναι η θεωρία της Πανσπερμίας, δηλαδή η πιθανότητα, η ζωή να ξεκίνησε από μία απομακρυσμένη περιοχή του Σύμπαντος.
Η εμφάνιση και η εξέλιξη της ζωής έγινε τόσο γρήγορα που αρκετοί σημερινοί επιστήμονες θεωρούν ότι ήρθε «έτοιμη» από κάπου αλλού. Οι απλούστερες μορφές ζωής όπως ιοί και βακτήρια μπορεί να προήλθαν από τις πιο απομακρυσμένες άκρες του Σύμπαντος και κάποια τυχαία στιγμή να μεταφέρθηκαν στην Γη πάνω στους κομήτες.

Ας δούμε πως δημιουργήθηκε η ζωή στην Γη.

«Και μάλιστα, αφού η φύση και των πραγμάτων οι αυτόματες και τυχαίες (ουράνιες) σπορές, –διότι με τρόπους διάφορους συγκρούονταν (τα άτομα, τα στοιχεία) κι έσμιξαν χωρίς αιτίες, χωρίς σκοπό, χωρίς κανένα λόγο–, σύστησαν τούτον τον κόσμο, ξαφνικά ένωσαν εκείνα τα στοιχεία που των πραμάτων των τρανών αρχές για πάντα θα ήταν: της γης, του πελάγους, του ουρανού και κάθε ζώου που υπάρχει […] βρίσκεται κι αλλού τέτοια της ύλης σμίξη» (Περί Φύσεως, βιβλίο 2ο, 1261-1269), σύμφωνα με τον Λουκρήτιο, αλλά και τον αποβιώσαντα αστρονόμο Carl Sagan: «Είμαστε το προϊόν 4,5 δισεκατομμυρίων χρόνων τυχαίας, αργής, βιολογικής εξέλιξης» (Κοσμική Σύνδεση, εκδόσεις Ωρόρα, σελίδα 19) γιατί «η φύση μεμιάς, ελεύθερη και δίχως υπερήφανους κυρίαρχους, αυτόματα και μόνη, τα πάντα δημιούργησε, χωρίς θεού βοήθεια» (Λουκρήτιος ,Περί Φύσεως, βιβλίο 2ο, 1301-1303). «Τα ανθρώπινα πλάσματα είναι το τελικό προϊόν ενός εξαιρετικά πολύπλοκου εξελικτικού μονοπατιού, γεμάτου από λανθασμένα ξεκινήματα, αδιέξοδα και στατιστικώς τυχαία συμβάντα (Carl Sagan, Κοσμική Σύνδεση, εκδόσεις Ωρόρα, σελίδα 290).

Αν η θεωρία αυτή για τον ερχομό της Ζωής είναι σωστή τότε, όλοι οι πρόγονοι της ανθρωπότητας είναι σίγουρα «εξωγήινοι» αφού, ο άνθρωπος αποτελείται από νερό, ασβέστιο, μαγνήσιο, σίδηρο, άλατα, φώσφορο, άνθρακα και πάρα πολλά άλλα «αστρικά υλικά», δηλαδή συστατικά από τα οποία είναι κατασκευασμένα τα άστρα και οι γαλαξίες μας… «Είμαστε φτιαγμένοι από το υλικό των άστρων» (Carl Sagan, Κοσμική Σύνδεση, εκδόσεις Ωρόρα, σελίδα 221)
«Η ζωή στη Γη συνδέεται στενά με τα αστρικά συμβάντα. Τα ανθρώπινα πλάσματα βρίσκονται εδώ χάρη σε παροξυσμούς στα ετοιμοθάνατα άστρα, χιλιάδες χρόνια φωτός μακριά» (Carl Sagan, Κοσμική Σύνδεση, εκδόσεις Ωρόρα, σελίδα 295).

Οι σκέψεις και οι θεωρίες αυτές, ίσως, να μην βοηθούν εύκολα να αντιληφθούμε την κυριολεκτική έννοια του αυτόχθονα, ο οποίος φύτρωσε μέσα από την γη, μέχρι σταδιακά να φτάσει στο σημείο να αναπαράγεται μόνος του.

Παραδόξως, μοιάζει ευκολότερο να θεωρήσουμε ότι η καταγωγής μας μπορεί να προήλθε από κάποιον παροξυσμό στον Σείριο, είτε από την δημιουργία-κατασκευή-παρασκευή (αποτέλεσμα γενετικής μηχανικής), είτε από την τοποθέτησή μας (και ενδεχομένως της ανθρωπότητας) από πλάσματα τα οποία προήλθαν από γειτονικούς ή εξωηλιακούς πλανήτες.
Κι αν αυτή η θεωρία φαντάζει ακόμα πιο απίθανη, υπάρχουν ακόμα κάποια στοιχεία που συνδράμουν και προς αυτή την κατεύθυνση, καθώς «σφαίρες κι άλλες γήινες υπάρχουν σ’ άλλα μέρη, και γένη ανθρώπινα πολλά και άλλων λογιών θηρία» (Λουκρήτιος, Περί Φύσεως, βιβλίο 2ο, 1281-1282)
- See more at: http://www.diadrastika.com/2011/03/blog-post_29.html#sthash.9nQ8POPY.dpuf

Β) Γεννήθηκε κυριολεκτικά μέσα από την ίδια την γη.

Την θεωρία αυτή, ότι ο Έλληνας γεννήθηκε μέσα από την γη σαν να ήταν καρπός της, την συναντούμε πολύ συχνά μέσα στην Αρχαία Ελληνική Γραμματεία όπως για παράδειγμα στον Πλάτωνα (Μενέξενος 6-7) & (Πολιτικός, 269 b): «Το τους έμπροσθεν φύεσθαι γηγενείς και μη εξ αλλήλων γεννάσθαι», δηλαδή οι άνθρωποι των παλαιότερων καιρών (της εποχής του Κρόνου) γεννήθηκαν από την γη και δεν γεννήθηκαν ο ένας από τον άλλον).
Επίσης: «Ο πρώτος άνθρωπος ήταν ο Πελασγός που ξεπήδησε από το έδαφος της Αρκαδίας» (Παυσανίας Η 1,2).

Είναι πραγματικά δύσκολο να εμπεδώσουμε αυτή την ιδέα και ευκολότερο να την περιγελάσουμε. Ωστόσο αξίζει τον κόπο να το ερευνήσουμε.

«Πόσο δίκαια δόθηκε στη γη το όνομα ‘μητέρα’!» υμνεί ο Λουκρήτιος και τα λεγόμενά του συμφωνούν απόλυτα με τον Πλάτωνα. «Όλα τα πλάσματα μέσα από τη γη ξεπήδησαν […] μονάχη της η γη έπλασε το ανθρώπινο γένος» (Περί Φύσεως, βιβλίο 5ο, 930-931 & 962)
Επιπλέον, ο Λουκρήτιος διευκρινίζει «κι απέκειθε όλοι βγήκαμε από ένα ουράνιο σπέρμα· ο ίδιος είναι για όλους μας πατέρας» (Περί Φύσεως, βιβλίο 2ο, 1190-1191) και μαζί του συμφωνεί ο Ησίοδος: «θεοί και άνθρωποι θνητοί την ίδια καταγωγή έχουνε.» (Έργα και Ημέραι, στίχος 108), αλλά ο Πίνδαρος «Εν ανδρών, εν θεών γένος· εκ μιας δε πνέομεν μητρός αμφότεροι» (Νέμεα, Ωδή 6η)

Το υπονοούμενο που έρχεται στο φως είναι η θεωρία της Πανσπερμίας, δηλαδή η πιθανότητα, η ζωή να ξεκίνησε από μία απομακρυσμένη περιοχή του Σύμπαντος.
Η εμφάνιση και η εξέλιξη της ζωής έγινε τόσο γρήγορα που αρκετοί σημερινοί επιστήμονες θεωρούν ότι ήρθε «έτοιμη» από κάπου αλλού. Οι απλούστερες μορφές ζωής όπως ιοί και βακτήρια μπορεί να προήλθαν από τις πιο απομακρυσμένες άκρες του Σύμπαντος και κάποια τυχαία στιγμή να μεταφέρθηκαν στην Γη πάνω στους κομήτες.

Ας δούμε πως δημιουργήθηκε η ζωή στην Γη.

«Και μάλιστα, αφού η φύση και των πραγμάτων οι αυτόματες και τυχαίες (ουράνιες) σπορές, –διότι με τρόπους διάφορους συγκρούονταν (τα άτομα, τα στοιχεία) κι έσμιξαν χωρίς αιτίες, χωρίς σκοπό, χωρίς κανένα λόγο–, σύστησαν τούτον τον κόσμο, ξαφνικά ένωσαν εκείνα τα στοιχεία που των πραμάτων των τρανών αρχές για πάντα θα ήταν: της γης, του πελάγους, του ουρανού και κάθε ζώου που υπάρχει […] βρίσκεται κι αλλού τέτοια της ύλης σμίξη» (Περί Φύσεως, βιβλίο 2ο, 1261-1269), σύμφωνα με τον Λουκρήτιο, αλλά και τον αποβιώσαντα αστρονόμο Carl Sagan: «Είμαστε το προϊόν 4,5 δισεκατομμυρίων χρόνων τυχαίας, αργής, βιολογικής εξέλιξης» (Κοσμική Σύνδεση, εκδόσεις Ωρόρα, σελίδα 19) γιατί «η φύση μεμιάς, ελεύθερη και δίχως υπερήφανους κυρίαρχους, αυτόματα και μόνη, τα πάντα δημιούργησε, χωρίς θεού βοήθεια» (Λουκρήτιος ,Περί Φύσεως, βιβλίο 2ο, 1301-1303). «Τα ανθρώπινα πλάσματα είναι το τελικό προϊόν ενός εξαιρετικά πολύπλοκου εξελικτικού μονοπατιού, γεμάτου από λανθασμένα ξεκινήματα, αδιέξοδα και στατιστικώς τυχαία συμβάντα (Carl Sagan, Κοσμική Σύνδεση, εκδόσεις Ωρόρα, σελίδα 290).

Αν η θεωρία αυτή για τον ερχομό της Ζωής είναι σωστή τότε, όλοι οι πρόγονοι της ανθρωπότητας είναι σίγουρα «εξωγήινοι» αφού, ο άνθρωπος αποτελείται από νερό, ασβέστιο, μαγνήσιο, σίδηρο, άλατα, φώσφορο, άνθρακα και πάρα πολλά άλλα «αστρικά υλικά», δηλαδή συστατικά από τα οποία είναι κατασκευασμένα τα άστρα και οι γαλαξίες μας… «Είμαστε φτιαγμένοι από το υλικό των άστρων» (Carl Sagan, Κοσμική Σύνδεση, εκδόσεις Ωρόρα, σελίδα 221)
«Η ζωή στη Γη συνδέεται στενά με τα αστρικά συμβάντα. Τα ανθρώπινα πλάσματα βρίσκονται εδώ χάρη σε παροξυσμούς στα ετοιμοθάνατα άστρα, χιλιάδες χρόνια φωτός μακριά» (Carl Sagan, Κοσμική Σύνδεση, εκδόσεις Ωρόρα, σελίδα 295).

Οι σκέψεις και οι θεωρίες αυτές, ίσως, να μην βοηθούν εύκολα να αντιληφθούμε την κυριολεκτική έννοια του αυτόχθονα, ο οποίος φύτρωσε μέσα από την γη, μέχρι σταδιακά να φτάσει στο σημείο να αναπαράγεται μόνος του.

Παραδόξως, μοιάζει ευκολότερο να θεωρήσουμε ότι η καταγωγής μας μπορεί να προήλθε από κάποιον παροξυσμό στον Σείριο, είτε από την δημιουργία-κατασκευή-παρασκευή (αποτέλεσμα γενετικής μηχανικής), είτε από την τοποθέτησή μας (και ενδεχομένως της ανθρωπότητας) από πλάσματα τα οποία προήλθαν από γειτονικούς ή εξωηλιακούς πλανήτες.
Κι αν αυτή η θεωρία φαντάζει ακόμα πιο απίθανη, υπάρχουν ακόμα κάποια στοιχεία που συνδράμουν και προς αυτή την κατεύθυνση, καθώς «σφαίρες κι άλλες γήινες υπάρχουν σ’ άλλα μέρη, και γένη ανθρώπινα πολλά και άλλων λογιών θηρία» (Λουκρήτιος, Περί Φύσεως, βιβλίο 2ο, 1281-1282)
- See more at: http://www.diadrastika.com/2011/03/blog-post_29.html#sthash.9nQ8POPY.dpuf

Β) Γεννήθηκε κυριολεκτικά μέσα από την ίδια την γη.

Την θεωρία αυτή, ότι ο Έλληνας γεννήθηκε μέσα από την γη σαν να ήταν καρπός της, την συναντούμε πολύ συχνά μέσα στην Αρχαία Ελληνική Γραμματεία όπως για παράδειγμα στον Πλάτωνα (Μενέξενος 6-7) & (Πολιτικός, 269 b): «Το τους έμπροσθεν φύεσθαι γηγενείς και μη εξ αλλήλων γεννάσθαι», δηλαδή οι άνθρωποι των παλαιότερων καιρών (της εποχής του Κρόνου) γεννήθηκαν από την γη και δεν γεννήθηκαν ο ένας από τον άλλον).
Επίσης: «Ο πρώτος άνθρωπος ήταν ο Πελασγός που ξεπήδησε από το έδαφος της Αρκαδίας» (Παυσανίας Η 1,2).

Είναι πραγματικά δύσκολο να εμπεδώσουμε αυτή την ιδέα και ευκολότερο να την περιγελάσουμε. Ωστόσο αξίζει τον κόπο να το ερευνήσουμε.

«Πόσο δίκαια δόθηκε στη γη το όνομα ‘μητέρα’!» υμνεί ο Λουκρήτιος και τα λεγόμενά του συμφωνούν απόλυτα με τον Πλάτωνα. «Όλα τα πλάσματα μέσα από τη γη ξεπήδησαν […] μονάχη της η γη έπλασε το ανθρώπινο γένος» (Περί Φύσεως, βιβλίο 5ο, 930-931 & 962)
Επιπλέον, ο Λουκρήτιος διευκρινίζει «κι απέκειθε όλοι βγήκαμε από ένα ουράνιο σπέρμα· ο ίδιος είναι για όλους μας πατέρας» (Περί Φύσεως, βιβλίο 2ο, 1190-1191) και μαζί του συμφωνεί ο Ησίοδος: «θεοί και άνθρωποι θνητοί την ίδια καταγωγή έχουνε.» (Έργα και Ημέραι, στίχος 108), αλλά ο Πίνδαρος «Εν ανδρών, εν θεών γένος· εκ μιας δε πνέομεν μητρός αμφότεροι» (Νέμεα, Ωδή 6η)

Το υπονοούμενο που έρχεται στο φως είναι η θεωρία της Πανσπερμίας, δηλαδή η πιθανότητα, η ζωή να ξεκίνησε από μία απομακρυσμένη περιοχή του Σύμπαντος.
Η εμφάνιση και η εξέλιξη της ζωής έγινε τόσο γρήγορα που αρκετοί σημερινοί επιστήμονες θεωρούν ότι ήρθε «έτοιμη» από κάπου αλλού. Οι απλούστερες μορφές ζωής όπως ιοί και βακτήρια μπορεί να προήλθαν από τις πιο απομακρυσμένες άκρες του Σύμπαντος και κάποια τυχαία στιγμή να μεταφέρθηκαν στην Γη πάνω στους κομήτες.

Ας δούμε πως δημιουργήθηκε η ζωή στην Γη.

«Και μάλιστα, αφού η φύση και των πραγμάτων οι αυτόματες και τυχαίες (ουράνιες) σπορές, –διότι με τρόπους διάφορους συγκρούονταν (τα άτομα, τα στοιχεία) κι έσμιξαν χωρίς αιτίες, χωρίς σκοπό, χωρίς κανένα λόγο–, σύστησαν τούτον τον κόσμο, ξαφνικά ένωσαν εκείνα τα στοιχεία που των πραμάτων των τρανών αρχές για πάντα θα ήταν: της γης, του πελάγους, του ουρανού και κάθε ζώου που υπάρχει […] βρίσκεται κι αλλού τέτοια της ύλης σμίξη» (Περί Φύσεως, βιβλίο 2ο, 1261-1269), σύμφωνα με τον Λουκρήτιο, αλλά και τον αποβιώσαντα αστρονόμο Carl Sagan: «Είμαστε το προϊόν 4,5 δισεκατομμυρίων χρόνων τυχαίας, αργής, βιολογικής εξέλιξης» (Κοσμική Σύνδεση, εκδόσεις Ωρόρα, σελίδα 19) γιατί «η φύση μεμιάς, ελεύθερη και δίχως υπερήφανους κυρίαρχους, αυτόματα και μόνη, τα πάντα δημιούργησε, χωρίς θεού βοήθεια» (Λουκρήτιος ,Περί Φύσεως, βιβλίο 2ο, 1301-1303). «Τα ανθρώπινα πλάσματα είναι το τελικό προϊόν ενός εξαιρετικά πολύπλοκου εξελικτικού μονοπατιού, γεμάτου από λανθασμένα ξεκινήματα, αδιέξοδα και στατιστικώς τυχαία συμβάντα (Carl Sagan, Κοσμική Σύνδεση, εκδόσεις Ωρόρα, σελίδα 290).

Αν η θεωρία αυτή για τον ερχομό της Ζωής είναι σωστή τότε, όλοι οι πρόγονοι της ανθρωπότητας είναι σίγουρα «εξωγήινοι» αφού, ο άνθρωπος αποτελείται από νερό, ασβέστιο, μαγνήσιο, σίδηρο, άλατα, φώσφορο, άνθρακα και πάρα πολλά άλλα «αστρικά υλικά», δηλαδή συστατικά από τα οποία είναι κατασκευασμένα τα άστρα και οι γαλαξίες μας… «Είμαστε φτιαγμένοι από το υλικό των άστρων» (Carl Sagan, Κοσμική Σύνδεση, εκδόσεις Ωρόρα, σελίδα 221)
«Η ζωή στη Γη συνδέεται στενά με τα αστρικά συμβάντα. Τα ανθρώπινα πλάσματα βρίσκονται εδώ χάρη σε παροξυσμούς στα ετοιμοθάνατα άστρα, χιλιάδες χρόνια φωτός μακριά» (Carl Sagan, Κοσμική Σύνδεση, εκδόσεις Ωρόρα, σελίδα 295).

Οι σκέψεις και οι θεωρίες αυτές, ίσως, να μην βοηθούν εύκολα να αντιληφθούμε την κυριολεκτική έννοια του αυτόχθονα, ο οποίος φύτρωσε μέσα από την γη, μέχρι σταδιακά να φτάσει στο σημείο να αναπαράγεται μόνος του.

Παραδόξως, μοιάζει ευκολότερο να θεωρήσουμε ότι η καταγωγής μας μπορεί να προήλθε από κάποιον παροξυσμό στον Σείριο, είτε από την δημιουργία-κατασκευή-παρασκευή (αποτέλεσμα γενετικής μηχανικής), είτε από την τοποθέτησή μας (και ενδεχομένως της ανθρωπότητας) από πλάσματα τα οποία προήλθαν από γειτονικούς ή εξωηλιακούς πλανήτες.
Κι αν αυτή η θεωρία φαντάζει ακόμα πιο απίθανη, υπάρχουν ακόμα κάποια στοιχεία που συνδράμουν και προς αυτή την κατεύθυνση, καθώς «σφαίρες κι άλλες γήινες υπάρχουν σ’ άλλα μέρη, και γένη ανθρώπινα πολλά και άλλων λογιών θηρία» (Λουκρήτιος, Περί Φύσεως, βιβλίο 2ο, 1281-1282)
- See more at: http://www.diadrastika.com/2011/03/blog-post_29.html#sthash.9nQ8POPY.dpuf