Περίεργα...στον ήλιο μας

Τι γίνεται εδώ ρε παιδία; εκτός από τις γραφικότητες..."είναι σκάφη των Ολυμπίων ή του Σώρρα" (λες και έχουν πινακίδα κυκλοφορίας επάνω).. η ΝΑSA θα πρέπει να μας εξηγήσει τι πιστεύει για αυτά τα φαινόμενα που παρουσιάζονται κατά καιρούς στον ήλιο.
Μπόρει να είναι σκάφος, μπορεί οντότητα, μπορεί να είναι η αντανάκλαση τους, μπορεί το ενεργειακό αποτύπωμα από κάτι που μπήκε ή βγήκε απο το άστρο μας,αφου κάθε άστρο είναι και πύλη. Πολλά μπορεί... το μόνο βέβαιο είναι ότι δεν του βάζεις θετικό πρόσημο. Γιαυτό μην βιάζεστε πολλοί να κρίνετε...! Είναι εύκολο να ξεγελάσουν τον άνθρωπο με παγίδες "φωτος", το κάνουν ήδη....

.. Αν ο Οδυσσέας ταξίδευε ουρανό, γη και τάρταρα ;

.. Αν ο Οδυσσέας ταξίδευε ουρανό, γη και τάρταρα ;

…Αν στην Ηλιάδα ο κεντρικός ήρωας «Ελένη» ήταν μια αιθερική παρουσία, γιατί να μην ήταν το ίδιο και ο Οδυσσέας στην Οδύσσεια;

…Αν οι σειρήνες του Οδυσσέα ήταν τα ¨τελώνια¨ τούτου του κόσμου που ήθελαν να τον πλανέψουν και να τον εγκλωβίσουν στην ύλη ;

…Αν τελικά πέρασε την υπέρτατη μύηση των άστρων που μόνο ο Ηρακλής, ο Περσέας, ο Ιάσωνας και ο Θησέας πέρασαν από το γένος των ηρώων;

Ποία η σχέση του Οδυσσέα και της Ελ-ένης ;

Ποια η σχέση του Μενέλαου και της Πηνελ-όπης ;

Ίσως ο Οδυσσέας να ήταν «όμηρος» τούτου του κόσμου και λυτρώθηκε με την βοήθεια της «Ελ-ένης» ; 

ΠΡΟΣΕΧΩΣ.....

ΑΔΕΛΦΟΙ….ΟΙ ΔΕΛΦΟΙ….είναι ΕΔΩ…!

Ας υποδεχτούμε ΤΟΝ ΟΜΦΑΛΟ ΤΗΣ ΓΗΣ….πρώτα

από γεωλογικής άποψης....από την εποχή του 28000 π.Χ. έως σήμερα.

ΑΔΕΛΦΙΑ ….εάν γυρίσουμε πίσω  28.000 χρόνια στην τοποθεσία των Δελφών, θα

δούμε την τοποθεσία αυτή και τη γύρω έκταση τελείως διαφορετική….με άλλη όψη.

Είναι εκείνη η περίοδος της 4ης παγογένεσης πάνω στη γη. Ο Κρισσαίος

κόλπος δεν υπήρχε. Όλη η σημερινή έκταση του κόλπου, ήταν ένα μικρής έκτασης

οροπέδιο, με τέσσερις μικρούς λόφους. Οι δύο υπήρχαν στο κέντρο περίπου και οι

άλλοι δύο προς το άκρο της έκτασης αυτής, κοντά στη θαλάσσια λωρίδα του

Κορινθιακού κόλπου, που την εποχή εκείνη είχε πλάτος έξι περίπου χιλιόμετρα. Το

βαθούλωμα της τοποθεσίας, που βλέπουμε σήμερα νότια και αριστερά του αρχαιολογικού

χώρου των Δελφών….δηλαδή αυτό μέσω του οποίου κατεβαίνουμε προς το χωριό Χρυσό,

την Ιτέα και την Άμφισσα, ήταν περίπου 400μ. ψηλότερα από την επιφάνεια του

Κορινθιακού κόλπου και καλυπτόταν από πλούσια βλάστηση. Νότια του αρχαιολογικού

χώρου και σε απόσταση 1200 μέχρι 1800 μ.

βρισκόταν πόλη, από 90 περίπου σπίτια

φτιαγμένα από ξύλο. Η πόλη αυτή υπήρχε μέχρι τα πρώτα χρόνια του πρώτου μισού

της 24ης π.Χ. χιλιετίας και ονομαζόταν «ΛΥΚΟΦΩΣ». Το δεύτερο μισό

της 19ης π.Χ. χιλιετίας, χτίστηκε ανατολικά του αρχαιολογικού χώρου

πόλη, που στη μεγαλύτερη της ακμή έφθασε τα 100 περίπου οικήματα και ονομαζόταν

«ΚΟΛΔΗΟΣ».

 

 

Απείχε από το σημερινό Ναό 2.200μ.

περίπου και τελείωνε στα 2.500μ. περίπου. Υπήρχε μέχρι τη 12η π.Χ.

χιλιετία. Την περίοδο αυτή (12005π.Χ) καταστράφηκε από κατακλυσμό και

γεωλογικές αλλαγές και όλοι οι κάτοικοι της χάθηκαν. Είναι η περίοδος που η Γη

παγωμένη κατά το μεγαλύτερο μέρος της, άλλαξε τον άξονα περιστροφής της κατά 65

μοίρες. Η αλλαγή αυτή επέφερε την καταστροφή και τον πνιγμό με παλιρροϊκά

κύματα των ωκεανών, των περισσότερων τμημάτων της στεριάς, καθώς και την

επέκταση των πάγων και σ’ άλλα μη καλυπτόμενα τμήματα από τους πάγους μέχρι την

περίοδο εκείνη. Ο Κρισσαίος κόλπος (Ιτέας), έγινε σε δύο περιόδους. Τα χρόνια

του πρώτου αιώνα της 18ης π.χ. χιλιετίας, καταποντίστηκε τμήμα

στεριάς κι έγινε θάλασσα μέχρι τη γραμμή από Ακρωτήριο Ανδρομάχη έως Ακρωτήριο Κεφάλι.

Το υπόλοιπο της έκτασης που έχει ο σημερινός κόλπος, έγινε μέσα στα χρόνια του

τρίτου μέχρι του δεύτερου αιώνα της 10ης π.Χ. χιλιετίας και

παρέμεινε τμήμα του ως έχει σήμερα. Ένα μεγάλο τμήμα θάλασσας που δημιουργήθηκε

την εποχή εκείνη, προσχώθηκε με τα χρόνια. Τη περίοδο αυτή των γεωλογικών

αλλαγών, μέρος της τοποθεσίας, που βρίσκεται στο μαντείο, έπαθε καθίζηση 200μ.

περίπου. Μετά την καθίζηση αυτή και μετά από χρόνια και ειδικά μέσα στα χρόνια

της 7ης π.Χ. χιλιετίας, έπαθε ξανά καθίζηση άλλα 100 μ.

περίπου. Από την

καθίζηση αυτή και μετά, ο χώρος των Δελφών που είναι σήμερα ο αρχαιολογικός

χώρος παραμένει  ως έχει.

Ο ΝΑΟΣ  ΤΟΥ  ΔΙΑ

Τον 2ο αιώνα της 26ης

π.Χ. χιλιετίας, δηλαδή περίπου πριν από 27.200 χρόνια, οι απόγονοι των Κελπέων,

οι μετέπειτα ονομαζόμενοι Θαγετοί/Πελασγοί/Δαναοί/Έλληνες, κάτοικοι της πόλης «ΛΥΚΟΦΩΣ» διαμόρφωσαν φυσική σπηλιά του

όρους Παρνασσού, στην τοποθεσία των Δελφών, σε Ναό. Ο πρώτος λοιπόν Ναός στην

τοποθεσία των Δελφών, ήταν φυσική σπηλιά, πλάτους 10-15 μ., μήκους 25-35μ. και

ύψους 15-25μ. Η σπηλιά-Ναός είχε είσοδο 5 μ. και στο βάθος της υπήρχε βωμός,

πάνω στον οποίο υπήρχε άγαλμα του ΔΙΟΣ ύψους 1 μ. Ο Ναός-σπηλιά διατηρήθηκε

μέχρι την 18η π.Χ. χιλιετία. Τον 5ο αιώνα της 17ης

π.Χ. χιλιετίας, χτίστηκε ανατολικά του Ναού-σπηλιά, Ναός, λιθόκτιστος , διαστάσεων

58μ. και ύψους 4 μ. Οι τρεις πλευρές του ήταν τελείως τυφλές, δηλαδή χωρίς

κανένα άνοιγμα, μόνο η εμπρόσθια πλευρά ήταν ανοιχτή και είχε 4 κολώνες

λίθινες, ύψους 4 μ. Η σκεπή ήταν θόλος, με επίχρισμα ειδικό, αδιαπέραστο από το

νερό. Το πρώτο μισό του 8ου αιώνα της 16ης π.Χ.

χιλιετίας, καταστράφηκε από μεγάλους σεισμούς και γεωλογικές αλλαγές.

Τον 4ο αιώνα της 14ης

π.Χ. χιλιετίας, ξανακτίστηκε αριστερά του πρώτου. Ήταν ανοιχτός από τις δύο

πλευρές, με 5 κολώνες από κάθε πλευρά. Οι άλλες δύο πλευρές ήταν λιθόκτιστες

χωρίς κάποιο άνοιγμα. Η σκεπή ήταν από πλάκες τέλεια εφαρμοσμένες. Στο μέσο του

Ναού υπήρχε βωμός. Στο βόρειο άκρο του βωμού, υπήρχε άγαλμα του ΔΙΟΣ, ύψους 2μ.

περίπου. Στις αρχές της 12ης π.Χ. χιλιετίας όπως είπαμε καταστράφηκε

και στη θέση του κατεστραμμένου Ναού τον 8ο αιώνα της 10ης

π.Χ. χιλιετίας, χτίστηκε ξανά ο Ναός, που πάλι ήταν αφιερωμένος στον ΔΙΑ. Ήταν

διαστάσεων  8Χ10Χ4 μ. (πλάτος-μήκος-ύψος ).

Από τις τρεις πλευρές είχε κίονες (κολώνες λίθινες ) 4 μ.

περίπου. Συνολικά οι

κολώνες ήταν 23. Η τέταρτη πλευρά ήταν τυφλή. Στην πλευρά εισόδου, υπήρχαν δύο

αγάλματα. Το ένα ήταν του Διός και το άλλο του Διονύσου και είχαν ύψος 2,30μ.

περίπου. Τα δύο αυτά αγάλματα υπάρχουν σήμερα σε βάθος 10μ. περίπου. Ο Ναός

αυτός καταστράφηκε από κατακλυσμούς, γεωλογικές αλλαγές και μεγάλης ισχύος

σεισμούς που έγιναν τους τρεις τελευταίους αιώνες της 10ης π.Χ.

χιλιετίας. Το έτος 9267π.Χ. τμήμα του βουνού Παρνασσού και το τμήμα που

βρισκόταν ο Ναός, αποκόπηκαν και καταποντίστηκαν μέσα στη Γη κι έγινε χαμηλότερο

κατά 200μ. περίπου. Με τα χρόνια τμήματα της αποτόμου κορυφής του βουνού και

λίθοι αποκόπτονταν και έπεφταν και καταπλάκωναν τον κατεστραμμένο Ναό.

Από την καταστροφή που έγινε το έτος 9267

έως 9200 π.Χ. που είναι η καταστροφή του «ΩΓΥΓΟΥ»,

επέζησαν από τους κατοίκους Πελασγούς της Περιφέρειας του Παρνασσού, αλλά και

ολοκλήρου του Ελληνικού χώρου ελάχιστοι. Οι ολίγοι εναπομείναντες της

καταστροφής αυτής , κάτοικοι του χώρου τούτου της Αιγαιίδας συγκεντρώνονταν από

διάφορα μέρη σε πολίχνες. Η περίοδο αυτή είναι και η χρονολογία του

καταποντισμού της Γης του Άτλαντος (Ατλαντίδας) που βρισκόταν στον Ατλαντικό

και της Νήσου Μάγκνος ή Μαγκάν, που βρισκόταν βόρεια της Κρήτης και κοντά στη Σαντορίνη.

Από την περίοδο αυτή των καταστροφών από τους κατακλυσμούς και των γεωλογικών

αλλαγών και μέχρι το έτος 6455π.Χ. στην τοποθεσία αυτή των Δελφών, δεν

κατοίκησαν άνθρωποι και δεν ξανακτίστηκε ο Ναός. Το έτος 6455π.Χ. χτίστηκε στο

χώρο των Δελφών από τους απομείναντες Πελασγούς και απογόνους των

Κελπέων-Θαγετών, σε απόσταση 700 μέχρι 1.500 περίπου μ. νότια από το σημερινό

Ναό του Απόλλωνα, πόλη, που με τα χρόνια, από 30 σπίτια που ήταν στην αρχή,

έφθασε μέχρι και τα 120 σπίτια, τα οποία ήταν ξύλινα. Η πόλη αυτή ονομαζόταν «ΔΕΛΦΗ».

 

 

ΑΔΕΛΦΙΑ….ΑΣ ΥΠΟΔΕΧΤΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΡΧΟΜΟ ΤΟΥ

ΑΠΟΛΛΩΝΑ…ΜΕ ΤΟ «ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΟ» ΤΟΥ ΟΧΗΜΑ. Ας ρίξουμε λίγο φώς …στο σκοτάδι που μας

περιτυλίγει…ΥΠΟΜΟΝΗ….

 ΕΓΚΑΡΔΙΑ

( Ε.Ι.). ΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΑΝΑΤΑΣΗ ΨΥΧΗς.

ΥΠΕΡΒΑΤΙΚΟΙ ΣΥΛΛΟΓΙΣΜΟΙ (μέρος δεύτερον)

              Στο α΄ μέρος αυτής της εργασίας και προς το τέλος, αναφέραμε, ότι για να θέσουμε σε λειτουργία την αυτοανάμνηση, πρέπει να ενεργοποιήσουμε τους ανενεργούς και αδρανοποιημένους νοητικούς μύες και νευρώνες. Η αυτοανάμνηση θα μας ανοίξει τον δρόμο σε νέες δυνατότητες που προηγούμενα ήταν αδύνατον να εμφανιστούν. Η ενεργοποίηση των εντός μας λανθανουσών δυνάμεων, ανοίγει τον ορίζοντα σε καταστάσεις πέραν των όσων αντιλαμβανόμαστε στο φυσικό πεδίο. Τότε ενεργοποιείται η διόραση με άσκηση, αυτοπειθαρχία, εγκατάλειψη της λογικής σκέψης (που εστιάζεται στο υλικό πεδίο) και η προώθηση σε άλλες διαστάσεις και πεδία. Το κλειδί της επιτυχίας αυτής της ικανότητας, είναι η πνευματική πειθαρχία που μας οδηγεί σε φαινόμενα νομιζόμενα υπερφυσικά, που εν τέλει είναι φυσικότατα.

 Όλοι μπορούμε να «ξυπνήσουμε» την διόραση που βρίσκεται στον καθένα σε λανθάνουσα κατάσταση. Πέραν των γνωστών πέντε αισθήσεων, υπάρχει και η έκτη. Είναι εκείνη που μας κάνει ικανούς να αντιλαμβανόμαστε εξωαισθητικά πράγματα και καταστάσεις. Η ικανότητα αυτή λέγεται διόραση ή προόραση και για να είναι γνήσια πρέπει να επαληθεύεται. Η διόραση έχει την ιδιότητα να διασπά τον χρόνο, αντλώντας πληροφορίες τόσο απο το παρελθόν, όσο και απο το μέλλον. Οι επιστήμονες την ιδιότητα αυτή την ονομάζουν «ενέργεια Ψ». πράγματι είναι ενέργεια. Διότι κάθε πληροφορία που μεταφέρεται, προέρχεται και χρειάζεται ενέργεια. Η ανεξαρτησία της ενέργειας Ψ, είναι δεδομένη, αφού αντλεί πληροφορίες απο τον χωρόχρονο. Το περιεχόμενο της διόρασης αφορά γεγονότα και πράγματα, ενώ για παράδειγμα η τηλεπάθεια αφορά τις σκέψεις και τα συναισθήματα των άλλων. Η ενέργεια Ψ μεταβάλλει τον άνθρωπο σε πομποδέκτη πληροφοριών. Απο την πνευματική αυτοσυγκέντρωση απορρέουν φαινόμενα τηλεκίνησης, μετεώρισης, ψυχομετρίας κλπ. που καταργούν τους φυσικούς νόμους επειδή αναλαμβάνει δράση η εξωαισθητική αντίληψη. Στην διόραση δεν έχουμε κάποιο εμφανές ερέθισμα ώστε να την ελέγξουμε. Αυτή εμφανίζεται με πολλούς τρόπους και μορφές : εικόνα, ήχο, όραμα, όνειρο.... και ποτέ όταν είμαστε σε εγρήγορση. Αντίθετα εμφανίζεται όταν βρισκόμαστε σε μεταβατική κατάσταση ετοιμότητας. Η πλάνη της ενέργειας Ψ, συνίσταται σε αρνητικές περιπτώσεις της διόρασης επί παραδείγματι : όταν υπάρχει μειωμένη αυτοπεποίθηση και αντιδραστική συμπεριφορά. Επομένως η διόραση εμφανίζεται σε κατάλληλες συνθήκες και όχι όταν βρισκόμαστε σε κακή διάθεση ή είμαστε αναποφάσιστοι. Είναι δε άρρηκτα δεμένη με την δημιουργική δραστηριότητα και λειτουργεί όταν η αβεβαιότητα γίνει θέληση για επιτυχία, όταν η αυτοπεποίθηση είναι στο ζενίθ και όταν η διάθεσή μας βρίσκεται στα πάνω της. Στον Φαίδωνα του Πλάτωνος λέγεται το εξής : « όταν ο άνθρωπος είναι εν πλήρει συνειδήσει, δεν νοιώθει καμιά γνήσια διαίσθηση. Μόνον όταν το πνεύμα του δεσμεύεται απο τον ύπνο ή απο κάποια ασθένεια». Οι καταστάσεις ύπνωσης, έκστασης, οραματισμών, φωνών κλπ είναι φαινόμενα του μεσοδιαστήματος ύπνου-εγρήγορσης. Τότε παύουν να λειτουργούν στο φόρτε τους τα συνήθη ενεργά κέντρα του εγκεφάλου και ενεργοποιούνται τα μέχρι τώρα αδρανή. Κατανοώντας ο άνθρωπος τον εαυτό του ως φορέα πνευματικής ενέργειας, παρατήρησε ότι το ίδιο περίπου ισχύει στην ύλη μέχρι και το τελευταίο της μόριο ή το άτομο. Η μετατροπή της ύλης σε ενέργεια, είναι αντιγραφή της «υλικής ζωής» του ανθρώπου. 

 Όταν πεθαίνει σαν ύλη (το σώμα), αποδεσμεύεται και εξέρχεται η καθαρή πνευματική ενέργεια ελεύθερη απο τα δεσμά της. Τόσο απλό, τόσο φανερό και μείς το προσπερνάμε απαρατήρητο. Τελικά ο άνθρωπος είναι αντιγραφή του σύμπαντος, διότι μοιάζουν καταπληκτικά ακόμη και στις λεπτομέρειες. Πάλλεται το σύμπαν... πάλλεται και η καρδιά του ανθρώπου. Τον αισθητό τρισδιάστατο κόσμο τον αντιλαμβανόμαστε τρισδιάστατο. Οι αστροφυσικοί παραδέχονται ότι στους άλλους γαλαξίες ο τρισδιάστατος χώρος διαθέτει την καμπύλη της τέταρτης διάστασης. Ο Αϊνστάιν με την κατά προσέγγιση μέση πυκνότητα της ύλης του σύμπαντος, υπολόγισε την ακτίνα καμπυλότητας σε 11 δισεκατομμύρια έτη φωτός. Λέμε για καμπυλότητα ενός γεωμετρικού σχήματος, διότι αυτή απαιτεί πάντα την προσθήκη μιας νέας διάστασης. Επί παραδείγματι : η ευθεία έχει μία διάσταση. Το επίπεδο δυο. Η σφαίρα τρεις. Αν συνεχίσουμε έτσι η τέταρτη μας δίνει την Πέμπτη, η Πέμπτη την έκτη και ούτω καθεξής. Τίποτα λοιπόν δεν αποκλείεται. Αν φαντασθούμε ότι ο τρισδιάστατος κόσμος μας βρίσκεται πίσω απο ένα παραβάν και σταθούμε πάνω απο αυτό, η νέα οπτική θέση μας θα δει και άλλη διάσταση. Θα βλέπουμε επίσης αμφίπλευρα, πίσω-μπρος ή αλλιώς παρελθόν- μέλλον. Ο χωρόχρονος απο αυτήν την θέση λειτουργεί διαφορετικά και όχι όπως στον φυσικό τρισδιάστατο κόσμο. Το συμπέρασμα που εξάγουν οι ερευνητές είναι ότι : ο φυσικός- αισθητός κόσμος, είναι μια τομή ενός πολυδιάστατου κόσμου ο οποίος γίνεται αντιληπτός όταν εγκαταλείπουμε τον αισθητό κόσμο και πηγαίνουμε σε μια ανώτερη διάσταση. Η έννοια του πολυδιάστατου χώρου, εξηγεί απόλυτα την πανθεϊστική θεώρηση των προγόνων μας. Το δε σύνολο όλων αυτών εμπεριέχεται στην έννοια ΠΑΝ. Έτσι οδηγούμαστε στην σοφή ρήση ΕΝ ΤΟ ΠΑΝ που έγινε κοινή πεποίθηση των ανθρώπων.

Αργικέραυνος

ΥΠΕΡΒΑΤΙΚΟΙ ΣΥΛΛΟΓΙΣΜΟΙ. ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΚ-ΣΤΑΣΗ;

Τί είναι έκσταση ; 

Το ξύπνημα και η απελευθέρωση φυλακισμένων συναισθημάτων, καθώς και η δυνατότητα αποκαλύψεως των θείων χαρακτηριστικών του ανθρώπου. Χαρακτηριστικά τα οποία διεγείρονται σπανίως, είτε απο ΓΝΩΣΗ, είτε απο εξωτερικό ερέθισμα. Η πιο ζωτική λειτουργία του ανθρώπου είναι η φαντασία που ξεπερνά την λογική και τις φυσικές επιδράσεις, οδηγώντας σε άγνωστους και ανεξερεύνητους δρόμους, που δημιουργούν σε υπερβατικά έργα. Όταν υλοποιείται το όραμα της φαντασίας, τότε αυτό εξηγείται με την λογική. Ακόμη όταν η βούληση βρίσκεται σε ουδέτερη ή νεκρή κατάσταση- δόνηση, τότε η ελευθερία του ατόμου είναι πραγματική. Αυτό συμβαίνει διότι η βούληση λειτουργεί στον αισθητό φυσικό κόσμο, τον οποίο ερμηνεύει και συζεί μαζί του ανελεύθερα.

 Ως νοητικοί ταξιδιώτες και με την χειραγώγηση της φαντασίας, οδηγούμαστε σε ατραπούς που μας εκπλήσσουν ευχάριστα κάθε φορά, αφού αυξάνεται το εύρος των δυνατοτήτων μας. Η μονότονη επαναλαμβανόμενη ζωή, δυστυχώς εγκλωβίζει το σύνολο σχεδόν των ανθρώπων, αφού την θεωρεί και την αποδέχεται ως πραγματική. Περισσότερη αλήθεια ενυπάρχει σε ένα φανταστικό παραμύθι, παρά στο υλικό πεδίο που νομίζουμε αληθινό. Η δυστυχία των ανθρώπων έγκειται στο ότι δεν αντιλαμβάνονται ότι «ζουν» σε ψεύτικο κόσμο αισθήσεων. Το συνειδητοποιούν λίγο πριν τον εγκαταλείψουν. Τότε όμως είναι αργά και χαμένος κόπος της εδώ ενσάρκωσης τους. Είναι τόσο γοητευτικό το υλικό πεδίο που αυτοπαραμυθιαζόμαστε και το πιστεύουμε σαν την μοναδική πραγματικότητα. Έτσι φτάσαμε να λέμε, ότι στον αισθητό κόσμο μας μπορεί να έχουμε και.... παραισθήσεις ! Παγιδευμένοι σ΄ αυτόν, πρέπει να αναζητήσουμε τρόπους διαφυγής και απελευθέρωσης. Οποιοσδήποτε μυητικά προχωρημένος, μπορεί να προκαλέσει παράξενα φαινόμενα, όμως αυτά είναι χάσιμο χρόνου και άσκοπη επίδειξη ικανοτήτων που αποπροσανατολίζουν απο την περαιτέρω ανέλιξη του ατόμου. Αυτοπαγιδεύεται και φρενάρει την πνευματική του άνοδο. Όταν η ασυνείδητη μνήμη που ενυπάρχει σ΄ όλους τους ανθρώπους γίνει συνειδητή, τότε επέρχεται η αφύπνιση του πνεύματος. 

Η ζωή, τα γεγονότα και όσα μας επηρεάζουν μας παρασύρουν σ΄ ένα είδος υπνωτισμένης κατάστασης (που την θεωρούμε πραγματική), ενώ στην κυριολεξία κοιμόμαστε με ανοικτά μάτια και λειτουργούμε «με τον καθ¨ έξιν τρόπο» στην ψευδή καθημερινότητά μας. Κάποιες ξαφνικές αναλαμπές έντασης και ανάνηψης του πνεύματος υπάρχουν. Το μυαλό εθισμένο στον ύπνο της «ζωής», επιστρέφει σ΄ αυτήν και εστιάζεται στις συνηθισμένες κοινοτυπίες μαγνητισμένη και ελκόμενη. Το ξύπνημα είναι η διαφυγή απο αυτήν την ύπνωση. Είναι πολύ δύσκολο να το πετύχει κανείς, όχι όμως και ακατόρθωτο. Αν έχουμε αυτογνωσία του «οχήματός μας» όπως λέει και ο Έλιοτ «για να μάθουμε να ζούμε και να ζούμε εν μέρει, πρέπει να καταλάβουμε την μηχανή μας (σώμα)... μέχρι την τελευταία βίδα ! η ξύπνια συναίσθηση, απαλλαγμένη απο τις ελκτικές μαγνητικές δυνάμεις του υλικού πεδίου, αν γίνει αντικειμενικός μας σκοπός, θα ξυπνήσει την πραγματική θέληση για αφύπνιση στον κόσμο της ύλης και του ονείρου. Πίσω απο τις εικόνες του αισθητού, υπάρχει ο πραγματικός κόσμος του αιθερικού που όταν ενεργοποιείται τραντάζει σαν αστραπή τον κοιμισμένο νου. Την ετοιμότητα εγρήγορσης της συναισθηματικής αφύπνισης, την αποκτούμε δύσκολα και με πολύ κόπο. Αυτό γίνεται διότι η πραγματική μας δύναμη βρίσκεται σε άλλα πεδία (επίπεδα) πέραν του αισθητού. Το εξελικτικό μας πρόβλημα συνίσταται στο να γίνουμε ενεργοί στα άλλα επίπεδα. Αυτό επιτυγχάνεται μόνον όταν καταφέρουμε να επαναλειτουργήσουμε τους ανενεργούς νοητικούς μύες και νευρώνες τους οποίους έχουμε αδρανοποιήσει τελείως. Η ενεργοποίηση κινεί την αυτοανάμνηση, η οποία λανθάνει εντός μας. Αυτός είναι ο κύριος λόγος που ένας απο τους ισχυρότερους Ορφικούς ύμνους απευθύνεται στην ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ. Αν καταφέρναμε να αφυπνισθούμε, τότε θα βλέπαμε τους άλλους να δρουν και να κινούνται κοιμισμένοι. Δυστυχώς η συνείδηση διεγείρεται (ευνόητο) στο αισθητό και είναι ο λόγος που αποτελεί τροχοπέδη στην εκκίνηση της εξωαισθητικής υπερσυνείδησης. Το υποσυνείδητο συνδέεται με την συνείδηση και είναι εξαρτώμενο απ΄ αυτήν. Το υπερσυνείδητο δρα ανεξάρτητα και έλκει τις εκφάνσεις του απο το αιθερικό πεδίο ! το μεγάλο μυστικό που δεν ειπώθηκε μέχρι τώρα είναι, ότι και ο άνθρωπος λειτουργεί όπως τα παράλληλα σύμπαντα. Στο αιθερικό πεδίο έχουμε συστολή και στο υλικό διαστολή όπου έχει λειτουργία η έννοια χωρόχρονος. Με απλά λόγια : ΟΤΙ ΠΑΝΩ ΤΟ ΙΔΙΟ ΚΑΙ ΚΑΤΩ με μια μικρή διαφορά ως προς τα μεγέθη (μικρότερο το πάνω).

Αργικέραυνος  

 

Αν θες να αλλάξεις κάτι...

Αν θες να αλλάξεις κάτι, κάντο τώρα, όσο είσαι στο σώμα σου. Αυτό είναι το τίμημα του να είσαι εδώ. Να μην θυμάσαι, αλλά να δημιουργείς με τις πράξεις σου. Όταν φύγεις τα θυμάσαι όλα, αλλά δεν μπορείς να αλλάξεις τίποτα. ΖΗΣΕ την στιγμή και αφέσου στην αθόρυβη αποστολή σου. Γι΄αυτό είσαι εδώ. Δεν υπάρχει φανερή αποστολή, μόνο σιωπηλή και ουσιώδης. Το φως από τον ήλιο δεν έρχεται με θόρυβο στην Γη, ούτε μπαίνει με έπαρση στα τα παράθυρα μας. ΑΠΛΑ εισχωρεί, απλώνεται και καταλαμβάνει όσο χώρο του πρέπει, παραμένοντας αόρατο για να κάνει τα πάντα ορατά γύρω μας. Μιμήσου το φως του Ήλιου, απλώσου σιωπηλά και ΦΩΤΙΣΕ κάθε γωνιά σου. Γίνε αόρατος, και βοήθησε ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ να βρουν την όραση τους.

Ακόμη αναρωτιέσαι για την αποστολή σου; μα φυσικά είναι οι λέξεις με τα κεφαλαία.

ΔΙΟΓΕΝΕΙΣ ΕΛΛΗΝΕΣ 

ΕΡΜΗΣ ΤΡΙΣ-ΜΕΓΙΣΤΟΣ. ΠΡΩΤΟΣ ΔΙΔΑΞΑΣ ΤΗΣ «ΤΡΙΑΔΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ»

«Ότι ουδέν των όντων απόλλυται, αλλά τάς μεταβολάς απωλείας και θανάτους πλανώμενοι λέγουσιν».

«Κανένα από τα όντα δεν χάνεται κα είναι λάθος να λένε τις μεταβολές απώλειες και θανάτους».

Κάθε ψυχή που αποχωρίζεται από  το σώμα, τέκνον μου, υφίσταται μεταβολές. Από την ΜΙΑ ψυχή του σύμπαντος προέρχονται όλες οι ψυχές του κόσμου που στριφογυρνάνε και κατανέμονται σε ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΡΗ ΤΟΥ.  Σε τούτες λοιπόν τις ψυχές γίνονται πολλές μεταβολές, άλλων προς το ευτυχέστερο κι άλλων αντίθετα.  Γιατί οι έρπουσες ψυχές σε υδρόβιες μεταβάλλονται, οι υδρόβιες, σε χερσαίες και οι χερσαίες σε πτηνά και οι αέριες σε ανθρώπους. Και οι άνθρωποι εισέρχονται στην ΑΘΑΝΑΣΙΑ, μεταβαλλόμενες σε δαίμονες και μετά από αυτό εισέρχονται στο χορό Του ΘΕΟΥ. Και υπάρχουν ΔΥΟ χοροί ΘΕΩΝ, των ΠΛΑΝΗΤΩΝ και των ΑΠΛΑΝΩΝ. Και αυτή είναι η τελευταία δόξα της ψυχής. Η ψυχή που θα εισέλθει σε ανθρώπους και μένει στην ΚΑΚΙΑ δεν πρόκειται να γευθεί ΑΘΑΝΑΣΙΑ, ούτε να μεταλάβει του αγαθού, αλλά ΠΙΣΩ γυρίζει και επιστρέφει στα ΕΡΠΕΤΑ. Και αυτή είναι η καταδίκη της κακής ψυχής. Κακία της ψυχής είναι η αγνωσία. Η ψυχή που δεν έχει επίγνωση των όντων ούτε της φύσης τους, ούτε και του αγαθού, μένει τυφλή και συγκλονίζεται από σώμα και πάθη.  Και η κακοδαίμονη ψυχή, αφού αγνόησε τον εαυτό της, έγινε δούλη ΞΕΝΩΝ και μοχθηρών ΣΩΜΑΤΩΝ.

Αντίθετα, αρετή είναι η γνώση. Και εκείνος που γνωρίζει είναι αγαθός, ευσεβής και θείος, είναι αυτός που δεν λέει πολλά και δεν ακούει πολλά. Εκείνος που σπαταλά χρόνο σε ακούσματα και συζητήσεις, σκιαμαχεί! Ο Θεός, ο πατέρας και το αγαθό ούτε κηρύττει με λόγια, ούτε μαθαίνει ακούοντας. Ο θεός δεν αγνοεί τον άνθρωπο, αλλά τον γνωρίζει πολύ καλά και θέλει να τον γνωρίζει. Η σωτηρία του ανθρώπου είναι η γνώση του Θεού. Και η γνώση είναι ανάβαση στον ΟΛΥΜΠΟ.

Γι΄αυτό τέκνο μου, όταν ευχαριστείς τον Θεό, να εύχεσαι να σου δωσει καλό νου. Έτσι λοιπόν η ψυχή μεταβαίνει σε καλύτερο σώμα και είναι αδύνατο να περάσει σε κατώτερο. Υπάρχει μια κοινωνία ψυχών. Οι ψυχές των θεών επικοινωνούν με εκείνες των ανθρώπων και οι ψυχές των ανθρώπων με εκείνες των αλόγων. Και φροντίζουν οι καλύτεροι του κατώτερους, οι θεοί τους ανθρώπους και οι άνθρωποι τα άλογα ζώα.  Και ο Θεός φροντίζει για όλα. Του Θεού οι ενέργειες μοιάζουν με ΑΚΤΙΝΕΣ και οι ενέργειες του Θεού γίνονται δια του ΚΟΣΜΟΥ.

ΕΡΜΗΣ ΤΡΙΣ-ΜΕΓΙΣΤΟΣ

Διάλογος με Ασκληπιό.